اسب به زير افتاد و همچون گاو بانگ بر ميآورد و فرياد ميكرد كه محمد مرا كشت . يارانش او را از معركه بيرون بردند و ميگفتند بر تو عيبى نمىبينيم . وى گفت اگر اين ضربه بر افراد دو قبيله ربيع و مضر فرود ميآمد همگان را ميكشت مگر محمد مرتب مرا بقتل تهديد نميكرد و پس از يك روز بمرد .
بهر حال خبر شهادت پيغمبر منتشر گشت جمعى مسلمين گفتند كاش رسولى نزد عبد اللَّه بن ابى ميفرستاديم كه براى ما از ابى سفيان امان گيرد و گروهى از منافقان گفتند اگر محمد كشته شده بدين پيشين خود بازگرديد .
انس بن نصر عموى انس بن مالك گفت اى مردم اگر محمد ( ص ) كشته شد صداى محمد زنده است زندگى پس از مرگ محمد ( ص ) چه لطف و ثمرى دارد در راه همان هدفى كه رسول اكرم ميجنگيد شما هم بجنگيد و در همان راه بميريد .
سپس دست بدعا برداشت و گفت خداوندا من از گفته اين جمع مسلمان از تو پوزش مىطلبم و از آنچه ايندسته منافقان آوردهاند بيزارى ميجويم سپس شمشير بكشيد و بجنگيد تا شربت شهادت بنوشيد .
سپس پيغمبر به پناه صخرهاى رفت و مردم را بخواند اول كسى كه پيغمبر را شناخت كعب بن مالك بود . او گويد چشمان حضرت را از زير كلاهخود بشناختم كه ميدرخشد و با بلندترين صدا فرياد برآوردم اى معشر مسلمين بشارت باد كه اين رسول اللَّه است كه ايستاده حضرت به من اشاره كرد كه ساكت باش . عدهاى از اصحاب بسويش شتافتند حضرت آنها را بر فرار ملامت گفت . در پاسخ گفتند : يا رسول اللَّه پدران و مادران فدايت باد بما خبر رسيد كه شما شهيد شدهايد و دلهاى ما از اينخبر بوحشت افتاد و در نتيجه فرار اختيار نموديم در اينجا خداوند اين آيه فرستاد و ما محمد الا رسول . . .
تفسير :
اكنون خداوند بيان ميفرمايد كه هيچگاه نبايد امر الهى متروك بماند چه پيغمبر بين آنها باشد و چه نباشد :
وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ
: يعنى محمد بشريست كه