بيان آيه 127 - 128
لغت :
1 - كبت : خزى و خوارى .
خليل گويد : كبت برو در افتادن چيزى و حقيقت كبت شدت و هن و سستى كه بر قلب واقع شود .
خائب : آنكه بآرزو نرسد . و يأس و نااميدى پيوسته پس از وجود آرزوست زيرا يأس نرسيدن بآرزوى موجود است .
يأس گاهى پس از آرزوست و گاهى قبل از آن .
يأس و رجاء نقيض يكديگرند كه در پى هم آيند چون يكى نباشد ديگرى خواهد بود .
تفسير :
لِيَقْطَعَ طَرَفاً مِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا
- در وجه ارتباط اين آيه بما قبل چند قولست :
1 - اين قسمت متصل است به
« وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ »
و معنى چنين مىشود :
خداوند اين نصرت را بشما داد تا گروهى از كافران بدست شما با قتل و اسارت ريشهكن شوند .
2 - متصل است به
« لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ »
يعنى خداوند شما را در جنگ بدر كمك كرد تا گروهى از كافران . . .
3 - اين كمك خدا بشما براى اين بوده كه طايفهاى از مشركان هلاك شوند و بعضى گفتهاند يعنى تا ركنى از اركان شرك با قتل و اسارت منهدم شود و اما روزى كه خداوند در آن روز طائفهاى از مشركان را از بين برد روز بدر بود كه صناديد و بزرگان و رؤسا و پيشروان مشرك كشته شدند ( قول حسن ، ربيع ، قتاده )