تهديد مينمايد .
بعضى گفتهاند مراد اينست كه خداوند گفتهء افرادى كه طرف مشورت پيغمبرند و اظهار رأى ميكنند ميشنود و از دل آنان با خبر مىباشد . بعضى ديگر گفتهاند يعنى :
به همه شنيدنيها شنواست و بر همه دانستنيها داناست .
إِذْ هَمَّتْ
: يعنى عزم و قصد كردند .
طائِفَتانِ
: دو فرقه و دو طائفه .
مِنْكُمْ
: از شما مسلمين .
أَنْ تَفْشَلا
: كه بترسند و راه جبن پيش گيرند .
دو طائفه يكى بنو سلمه بود و ديگرى بنو حارثه كه دو طائفه از قبيله انصار بودند ( از ابن عباس و جابر بن عبد اللَّه و حسن و قتاده و مجاهد و حضرت صادق و حضرت باقر « ع » ) .
جبايى گويد : دو طايفه يكى از مهاجران و يكى از انصار بودند و علت تصميم آنها بر نزاع اين بود كه عبد اللَّه بن ابى سلول در روز احد آنان را گفت كه دست از جنگ با مشركان بردارند و بمدينه بازگردند و آنها نيز به اين كار تصميم گرفتند ولى انجام ندادند .
وَ اللَّهُ وَلِيُّهُما
: و خدا ناصر آنان است .
جابر بن عبد اللَّه گويد : آيه درباره ما ( انصار ) نازل شده و نازل نشدن آن هم محبوب ما نبود زيرا و اللَّه وليهما در اين آيه است ( كه مدح ما را مىرساند ) . بعضى از محققان گفتهاند كه اين همّ و اراده خاطرهاى بود كه بفكرشان گذشت نه عزم و اراده قطعى زيرا خداوند آنها را در عين اين تصميم مدح گفته و اگر همّ و تصميم قطعى بود ذمّ آنها اولى از مدح بود .
وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ
: مؤمنان فقط بر خداوند در جميع احوال و امور توكل كنند .