تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى) — صفحة 168

مساهمون:

ص١٦٨

بيان آيه 95

لغت :

اتباع : ملحق شدن شخص دومى به شخص اولى براى تعلقى كه به اولى دارد . كه قوت از آن اولى است و دومى از او استمداد مىكند . و تابع دومى است كه با تدبير اولى كار مىكند و تحت تصرف و اثر او واقع مىشود . 2 - حنيف : در اصل بمعنى استقامت است . كسى كه در موقع راه رفتن پا را ( به طرف داخل بدن ) كج مىنهد « احنف » خوانده مىشود . و گفته‌اند اصل آن بمعنى ميل است . و حنيف مايل به حق و مايل بشريعتى كه ابراهيم بر آن بود .

تفسير :

سپس خداى متعال خبر ميدهد كه صدق در خبرى است كه خدا ميدهد :
قُلْ صَدَقَ اللَّهُ
- خدا راستگوست در اينكه همه طعامها بر بنى اسرائيل حلال بوده مگر آنهايى را كه اسرائيل بر خود حرام كرده بود و اينكه محمد ( ص ) بر دين ابراهيم است و دين ابراهيم اسلامست .
فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهِيمَ
- پس در حلال بودن گوشت شتر و لبنيات آن از وى متابعت كنيد .
حَنِيفاً
- به استقامت بر دين يعنى شريعت ابراهيم از حج و پاكى طعام او شريعت اوست كه حنيف است و مستقيم و گفته‌اند حنيف يعنى روگردان از اديان ديگر كه باطل است و مايل بدين اسلام .
وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
- خداوند ابراهيم را از نسبتهايى كه يهود و نصارى