لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ
: يعنى كه به پيغمبر ايمان آوريد و ياريش نماييد يا به آنچه بر شما فرستاديم ايمان آريد و پيغمبر را يارى كنيد و بنا بر اين معنى چنين مىشود : خداوند ميثاق و عهد بر انبياء گرفت كه همديگر را تصديق كنند و بايمان به يكديگر امر نمايند و در اين صورت نصرت پيغمبران با تصديق و دليل حاصل خواهد شد - اين قول از حسن ، سعيد بن جبير و طاووس نقل شده .
و اگر ( يا ) براى جزاء باشد تقدير چنين است « هر گاه آمد براى شما كتاب ايمان خواهيد آورد » در آيه شرط آمدن كتاب و حكمت است براى ايشان ( ايتاءه اياهم الكتاب و الحكمة مجىء الرسول ) و جزاء قسم و مورد قسم است و عبارتست از جمله
« لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ »
.
كلمه من در « من كتاب » براى تبيين و بيان معنى است مثل من در « خاتم من فضة » و « ما » يعنى آنچه كه براى شما فرستادم كه عبارتست از كتاب و . . . و روى اين معنى تقدير آيه چنين است كه خداوند باهل كتاب ميفرمايد : هر گاه كتاب و حكمتى براى شما آمد پس از آن رسولى بيايد كه تصديق مىكند كتاب و حكمتى كه با شماست و اللَّه قسم به او ايمان ميآوريد و او را يارى ميكنيد .
به اين امر اقرار كردند و عهد و ميثاق را براى وى از ايشان بگرفت . اين مطلب و تفسير شبيهتر است به آنكه گفته شد كه از انبياء عهد و ميثاق گرفته شد كه از امتهاى خود عهد بگيرند كه اگر بعثت محمد ( صلى اللَّه عليه و آله ) را درك كردند او را تصديق و يارى نمايند و اين معنى از على ( عليه السلام ) و ابن عباس ، سدى ، قتاده روايت شده و ابو على جبائى و ابو مسلم نيز آن را اختيار نمودهاند و در اين صورت معنى « جاءكم » جاء امتكم و اتباعكم است يعنى . . . بر امت و اتباع شما آمد و اينكه بجاى امم تبيين را گفته چون هر چه بر آنها لازم باشد بر امم ايشان هم لازم است تا اينجا هر چه گفته شد در صورتى است كه « لما » را بفتح لام بخوانيم و اگر « لما » را بكسر لام بخوانيم لام بمعنى تعليل است و معنى چنين مىشود : خداوند از انبياء ميثاق گرفت به علت اين كه كتاب و حكمت به آنان داده شد و « لتؤمنن » متعلق « اخذ الميثاق » است يعنى خداوند ميثاق