بيان آيه 77
مورد و شأن نزول :
اين آيه درباره جمعى از احبار و پيشوايان يهود آمده كه عبارتند از : ابى رافع ، كنانة بن ابى الحقيق ، حى بن احطب و كعب بن الاشراف . اينها نبوت محمد ص را كه در تورات خبر داده شده بود پنهان داشتند و چيز ديگرى بجاى آن در تورات معنى كردند و نوشتند و قسم خوردند كه آن از طرف خداست براى اينكه موقعيت در بين قومشان و رياستشان محفوظ بماند ( از عكرمه ) و گفتهاند كه درباره اشعث بن قيس و خصم او بود بر سرزمينى كه اشعث برخاست كه قسم دروغ خورد و چون اين آيه آمد اشعث از قسم خوددارى كرد و به حق اعتراف نمود و زمين را به صاحبش برگردانيد ( از ابن جريح ) و گويند درباره مردى نازل شد كه قسم دروغ خورد براى ندادن متاعى كه فروخته بود ( از مجاهد و شعبى ) .
معنى و مقصود :
سپس خداوند عذاب و وعيد خود را بر افعال زشت آنها بيان ميدارد كه :
إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ
يعنى تبديل ميكنند .
بِعَهْدِ اللَّهِ
يعنى امر خدا و وفاى لازم به آن را . و گفتهاند : يعنى كسانى كه بر شكستن عهد خدا و واژگون ساختن آن اقدام ميكنند .
وَ أَيْمانِهِمْ
( و با قسمهاى دروغ )
ثَمَناً قَلِيلًا
- ( بهاى اندك و ناچيز ) و اينكه آن را قليل شمرده چون در برابر ثوابى كه از دست ميدهند و عذابى كه نصيبشان مىشود خيلى اندك است .
گفتهاند مراد از عهد چيزيست كه خدا بر انسان واجب فرموده كه عبارت است