تفسير :
سپس خداوند عيوب اهل كتاب را بيان ميدارد كه
وَ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ
يعنى اگر او را امين قرار دهى بر قنطار يعنى مال بسيارى ( يكى از معانى قنطار )
« يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ »
در مورد مطالبه صاحبش رد مىكند و خيانت روا نميدارد .
وَ مِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينارٍ
: يعنى او را بر مالى اندك امين سازى .
لا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ
: ( در موقع مطالبه رد نميكند ) و اينان به اجماع ، كفار از يهود هستند .
إِلَّا ما دُمْتَ عَلَيْهِ قائِماً
: يعنى مگر دائماً بر او ملازم و همراه او باشى و طلبكارى كنى ( از حسن و ابن زيد ) : يعنى مگر آنكه همواره مطالبه و تقاضا داشته باشى ( از قتاده و مجاهد ) . ابن عباس گويد : يعنى مگر دائماً و با اصرار و الحاح طلبكارى نمايى .
ذلِكَ
: ( اين ) خيانت .
بِأَنَّهُمْ قالُوا لَيْسَ عَلَيْنا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ
: اين قسمت بيان علت خيانت و عدم رد كردن يهوديان است و اينكه مايل بخيانت ميباشند و مراد اينست كه يهود گويند : ما را در تصرف و غصب اموالى كه از عرب بدستمان افتد مانعى و گناهى نيست زيرا آنها مشركند ( از قتاده و سدى ) .
و گفته شده : يهود گفتند كه چون اعراب از دين خود برگشتند و لذا حق ايشان را كه در نزدشان بود ندادند به اين دليل كه وقتى با شما معامله كرديم و بدهكار شديم شما بدين ما بوديد و اكنون كه از آن دست برداشتيد حقتان ساقط شد و ادعا كردند كه اين حرف در كتاب ايشان دستور داده شده و خداوند اين سخن را رد مىكند و ميفرمايد :
بَلى
- اين كلمه نفى ما قبل و اثبات ما بعد است گويا ميگويد كه :
خداوند به اين كار امر نكرده و آن را دوست نميدارد بلكه وفاء بعهد و اداء امانت را واجب دانسته است .