تفسير :
چون خداوند از مكر كفار نام برد در پى آن اين مكر را بيان داشت كه وَ قالَتْ طائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ - ( جماعتى از اهل كتاب به يكديگر گفتند ) : آمِنُوا بِالَّذِي أُنْزِلَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا - ( يعنى به پيغمبر اسلام و اصحابش ايمان آريد ) . وَجْهَ النَّهارِ وَ اكْفُرُوا آخِرَهُ - در معناى اين آيه چند قول است : 1 - اول صبح اظهار ايمان كنيد و آخر روز برگرديد و اين كار بهتر ميتواند آنها را از اسلام بگرداند ( از حسن و جماعتى ) 2 - اول روز بكعبه نماز گزاريد و آخر روز برگرديد تا از دينشان برگردند ( از مجاهد ) . 3 - اول روز اظهار اسلام كنيد و اقرار بصفات و علامتهاى او در تورات كنيد و آخر روز برگرديد تا اصحابش گمان كنند كه شما اول اشتباه كردهايد و بعد بكذب او پى بردهايد . لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ - يعنى از اسلام برگردند ( از ابن عباس و جماعتى ) . وَ لا تُؤْمِنُوا - يعنى تصديق او نكنيد در دل . إِلَّا لِمَنْ تَبِعَ دِينَكُمْ - يعنى يهوديت را و در معنى اين آيه به چند قول رفتهاند : 1 - تصديق نكنيد كه هيچكس را به اندازه و مانند شما علم و حكمت و بيان و دليل آمده باشد مگر اهل كتاب كه پيرو دين شما هستند . اين را يهود خيبر بيهود مدينه گفتند كه نكند آنها بعظمت و نبوت محمد ( ص ) اعتراف نمايند و موجب ملامت آنها شود . و گفتهاند : يعنى اعتراف بحقانيت هيچكس جز پيروان دين خود نكنيد و « أَوْ يُحاجُّوكُمْ عِنْدَ رَبِّكُمْ » نيز كلام يهود است و قُلْ إِنَّ الْهُدى . . . تا آخر آيه جواب خداست بايشان يعنى بگو اى محمد ( ص ) همانا هدايت هدايت الهى است و فضل و برترى بدست