وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ
: ( يعنى هيچكس از شما استحقاق نام خدايى ندارد مگر اللَّه و عيسى خدا نيست چنان كه نصارى گمان بردهاند بلكه رسول خدا و بنده اوست و اگر گفته ميشد ما إله الا اللَّه - بدون من - افادهء اين معنى نميشد .
وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ الْعَزِيزُ
( و خداوند اوست كه عزيز - يعنى قادر مطلق - است )
الْحَكِيمُ
: ( و حكيم - در افعال و تدبير - است ) .
فَإِنْ تَوَلَّوْا
: ( اگر اعراض كردند ) از پيروى و تصديق تو و براهين و بيناتى كه بر تو آمده .
فَإِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِالْمُفْسِدِينَ
: ( خداوند فاسدان و فتنه جويان از خلق را مىشناسد ) و آنها را بفسادشان پاداش خواهد داد . و اين قسمت آيه براى ترساندن از عذاب است و گرنه خدا صالح و فاسد همه را ميشناسد و نظير اين است اينكه كسى به ديگرى ميگويد من بشر و فساد تو عالمم . و گفتهاند مراد اين است كه خداوند عالم است به اين مجادله - كنندگان و داناست كه آنها بمباهله با تو اقدام نخواهند كرد چون بنبوت تو علم و معرفت دارند .