ور پاى گريختن ندارى بارى * دستى زن و در دامن عزلت آويز
( ناشناس )
571 شنيدن حقايق
از حقايق تا تو حرفى نشنوى * اى پسر حيوان ناطق كى شوى ؟
تا كه گوش طفل از گفتار مام * پر نشد ناطق نشد او در كلام
ور نباشد طفل را گوش رشد * گفت مادر نشنود ، گنگى شود
دائما هر گنگ اصلى كر ببود * ناطق آن كس شد كه از مادر شنود
( مثنوى معنوى )
572 پريشان
هر دل كه پريشان شود از نالهء بلبل * در دامنش آويز كه با وى خبرى هست
( عرفى )
573 خاموشى
گفتگويى است نيارم ز لب خاموشى * كه اگر لب بگشايم ز سخن باز افتم
( عرفى )
574 سخن عرفى
عرفى سخنت گرچه معما رنگ است * وين زمزمه را به ذوق ياران چنگ است
بخروش كه مرغان چمن مىدانند * كين نغمه و ناقوس كدام آهنگ است ؟
( عرفى )
575 در فايده خانهنشينى
اى دل پس زنجير چو ديوانه نشين ! * بر دامنِ دردِ خويش مردانه نشين !
ز آمد شد بيگانه تو خود را پى كن * معشوقه چو خانگى است ، در خانه نشين
( عرفى )