على عليه السّلام نباشد ، حزب و اولياى من شناخته نمىگردند . ( 1 )
پيروزى على عليه السّلام در جنگها
ديگر فضايل امام على عليه السّلام اين است كه او ، حملهورى نيرومند و رابط لشكر و سيف الله و بر طرف كنندهء اندوه ( و خطر ) از رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم بود ، فرشتگان از يورش او بر مشركان در شگفت شدند و به جهاد خويش ، كافران ، منافقان ، مارقين ، قاسطين و ناكثين را به شكست و تحمل سختى واداشت .
احمد حنبل نقل مىكند كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم او را با پرچم به ميدان نبرد مىفرستاد و جبرئيل در سمت راست و ميكائيل در سمت چپ او قرار مىگرفتند ، از ميدان باز نمىگشت ، تا با پيروزى بازگردد .
نزول آيه در برترى على عليه السّلام
واقدى نقل كرده كه : على عليه السّلام و عباس و طلحه ، تفاخر مىكردند ، طلحه گفت : من صاحب بيت ( و كعبه ) هستم و كليدش در دست من است ، عباس گفت : من آب دادن ( و سقايهء ) حاجيان را به عهده دارم ، على عليه السّلام فرمود : من نمىدانم شما چه مىگوييد ؟ من شش ماه پيش از مردم نماز گزاردم و صاحب جهاد هستم ، سپس اين آيه نازل شد :
* ( أَجَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَعِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ كَمَنْ آمَنَ بِالله وَالْيَوْمِ الآخِرِ وَجاهَدَ فِي سَبِيلِ الله لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ الله ) * . . .
* ( أَجْرٌ عَظِيمٌ ) * ( 2 ) : آيا سقايهء حاجيان و آباد كردن مسجد الحرام را مانند كسى مىدانيد كه ايمان به خدا و روز قيامت آورد و در راه خدا جهاد نمود ، نه هرگز مساوى نيستند . . .
خداوند با اين آيه دعاى على عليه السّلام را تصديق نمود و به ايمان و مهاجرت و
هامش
( 1 ) لو لا علىّ لم يعرف حزبى و لا اوليائى .
( 2 ) توبه / 19 - 22 .