در همين كتاب از حسن بصرى نقل شده كه : پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرمود : على عليه السّلام بر روى فردوس - كه كوهى است - مىنشيند و آن كوه بر بالاى بهشت و بر بالاى آن عرش خداى جهانيان قرار دارد ، و كسى كه دستى بر آن بكشد ، چشمههاى بهشتى جارى و در آن پراكنده مىگردد و على عليه السّلام بر بالاى كرسىاى از نور مىرود و به دست او مجوّز ورود صادر مىشود و كسى از صراط نمىگذرد مگر اين كه ، مجوز ولايت او و اهل بيتش را عليهم السّلام در دست داشته باشد و بر بهشت اشراف دارد و دوستانش را به آن وارد و دشمنانش را به آتش داخل مىكند .
در همان مصدر از ابن مسعود نقل است كه گفت : پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرمود :
نخستين كسى كه على عليه السّلام را از آسمانيان به برادرى گرفت ، اسرافيل و بعد ميكائيل و سپس جبرئيل بود ، و نخستين كسى كه از اهل آسمان او را به دوستى گرفت ، حاملان عرش ، سپس رضوان خازن بهشت ، سپس ملك الموت ، بود و ملك الموت چنان كه بر پيامبران مهربانى مىكند ، همان گونه بر دوستان على عليه السّلام نيز ترحم مىنمايد .
در همين كتاب ، از ابن عمر وارد شده كه گفت : پيامبر خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرمود :
هر كس على عليه السّلام را دوست بدارد ، خداوند نماز و روزه و عبادتش را مىپذيرد و دعايش را مستجاب مىنمايد ، آگاه باشيد ، كسى كه على عليه السّلام را دوست بدارد ، خداوند به تعداد رگهاى بدنش شهرها در بهشت نصيبش مىسازد ، آگاه باشيد ، كسى كه آل محمد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم را دوست بدارد از حساب و ميزان و صراط ، در امان است ، آگاه باشيد ، كسى كه بر دوستى آل محمد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم بميرد ، من بهشت و همنشينى با پيامبران عليهم السّلام را برايش تضمين مىكنم و بدانيد ، كسى كه با آل محمد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم دشمنى كند ، در روز قيامت ، وقتى كه وارد مىشود ؛ ميان دو
إرشاد القلوب ( فارسي ) — صفحة 60
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص٦٠