: آيا كسى كه در دل شب سجود و قيام مىكند و از آخرت مىترسد و رحمت حق را آرزو دارد و كسانى كه مىدانند و نمىدانند ، بگو آيا مساويند ؟ جز اين نيست كه صاحبان عقل مىدانند .
كميل در دل خود ، او را تحسين كرد و حالت آن مرد او را به تعجّب واداشت ولى چيزى نگفت ، امام عليه السّلام به كميل رو كرد و فرمود : صداى اين مرد ، تو را به تعجّب واندارد ، او از اهل دوزخ است ! و من پس از اين به تو خبر خواهم داد ! ، كميل از خيالى كه در دلش گذشت و كلام امام عليه السّلام متحيّر شد ، و با خود گفت :
چگونه كسى كه در دل شب عبادت مىكند ، اهل آتش است ؟ ولى همچنان در سكوت و تعجب بود ، پس از گذشت مدتى دراز و رويداد جريان خوارج و كشتهشدنشان به دست امام عليه السّلام ، در ميدان جنگ رو كرد به كميل در حالى كه او ايستاده بود و خون از شمشير على عليه السّلام مىچكيد و سرهاى آن افراد ستمكار روى زمين افتاده بود ، امام عليه السّلام نوك شمشيرش را روى آن سر گذاشت ، و به كميل فرمود :
* ( أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ) * ( 1 ) . .
كنايه از اين كه اين سر همان شخصى است كه در دل شب قرآن مىخواند و تو را به تعجّب آورد ؟ ! ، كميل پاى امام عليه السّلام را بوسه داد و استغفار كرد و بر محمد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم و آل او و امامى كه مقامش ناشناخته است ، درود فرستاد .
9 - وقتى كه امام عليه السّلام ميثم را از آن زن خريد نام خود را سالم گذاشته بود ، امام به او فرمود : پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم به من خبر داد كه پدرت تو را ميثم نام نهاد و تو همان
هامش
( 1 ) زمر / 9