خطبهء نكاح و ادعيه ، نام او برده مىشود ؟ ! .
سپس آن يهودى مناقبى را كه در كتاب آسمانى براى پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم و امير المؤمنين عليه السّلام ذكر شده برشمرد ، كه اگر همهء آنها را نقل كنيم به طول مىانجامد ، تا آنجا كه يهودى گفت : خداوند در طور سينا به يك صد و سيزده كلمه سخن گفت و در هر كلمه مىفرمود : اى موسى من ( خدا ) هستم .
سپس پرسيد : آيا با محمد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم چنين مناجاتى داشته ؟
امام عليه السّلام فرمود : آرى ، محمد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم در چند مورد با خدا مناجات كرد : يكى بالاى آسمانهاى هفتگانه و در « سدرة المنتهى » كه پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم در آنجا مقامى ستوده ( و محمود ) داشت و سپس او را بالا بردند تا به ساق عرش رسيد ، و خدا مىفرمايد :
* ( ثُمَّ دَنا فَتَدَلَّى فَكانَ قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى ) * ( 1 ) : سپس نزديكتر و نزديكتر شد ، تا آنكه فاصلهء او ( با پيامبر ) به اندازهء فاصلهء دو كمان يا كمتر بود .
آرى يكى ديگر از امتيازات پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم ما اين بود كه خداوند به او الهام نمود كه بگويد :
* ( رَبَّنا لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِينا أَوْ أَخْطَأْنا ) * ( 2 ) : خدايا مرا در صورت لغزش و اشتباه مؤاخذه مكن ؟
و خداوند پاسخ فرمود : اى محمد ، امّتهاى سابق ، اگر چيزى را كه مىدانستند فراموش مىكردند ، ابواب عذاب من بر رويشان گشوده مىشد ، ولى اكنون آن را از ميان امّت تو برداشتهام ؟ و پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم عرض كرد :
هامش
( 1 ) نجم / 7 - 9
( 2 ) بقره / بخشى از 286