بكشيد ، و لو هر فردى از افراد مردم باشد ، چرا كه اجتماع و اتّحاد رحمت و اختلاف عذاب است .
و نيز فرمود : امت من هيچ گاه بر گمراهى اجتماع نمىكنند و همگى در مقابل ديگران « يد واحده » هستند و كسى از صف مسلمين خارج نمىشود ، مگر جدايى خواهى كه دشمن و پشتيبان دشمنان آنها است ، و خداوند خون و كشتن او را مباح كرده است .
معاهده منافقين
« سعيد ابن عاص » به اتفاق كسانى كه اين معاهده را امضا كردهاند و بر آن گواهى دادند ، آن را نوشت ؛ در محرم سال دهم هجرى و الحمد لله ربّ العالمين و صلَّى الله على محمد النّبى و آله و سلَّم .
آنگاه صحيفه را به « ابى عبيده » داد و آن را به مكه برد و همچنان در كعبه نگاهدارى مىشد ، تا عمر بن خطاب به حكومت رسيد ، و آن را از زير خاك بيرون آورد و اين همان صحيفهاى بود كه در زمان وفات عمر ، على عليه السّلام آن را مطالبه نمود و ملاحظه شد كه در پيراهن عمر پنهان شده و فرمود : چقدر دوست دارم ، خدا را با اين صحيفه ملاقات كنم .
هشدار پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم به مخالفان
پس از نگاشتن پيمان نامه متفرق شدند ، وقتى كه پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم نماز صبح را با مردم خواند ، و در سجاده نشست و تا طلوع خورشيد به ذكر خدا ادامه داد و بعد نگاهى به ابى عبيده كرد و فرمود : آفرين بر تو ، امين اين امّت گشتهاى ؟
سپس فرمود : واى بر كسانى كه نامه را با دست خود مىنويسند و بعد مىگويند : اين نامه منسوب به خداست ، تا بهاى كمى بدست آورند ، واى بر آنها كه چنين نامههايى مىنويسند و واى بر آنها كه چنين كارهايى انجام مىدهند .