پسنديده و نيك عمل كن و تا مىتوانى چنين باش ، و خدا پاداش نيكان را مىدهد .
به تو فرمان مىدهم كه : با حقّ و ميانه روى ، خراج اراضى ، بستان و از گذشته ، بيش و كمش مكن ، و در آن بدعت مگذار ، آنگاه ( كه گرفتى ) ميان اهلش به طور مساوى و عدل تقسيم كن ( 1 ) ، آغوشت را به روى مردم باز كن ، و در مجلس و رفت و آدمها ، با آنان مدارا كن ، افراد نزديك و دور ، نزد تو در حق مساوى باشند و در ميانشان به حق قضاوت نما ، و قسط در ميان مردم بر پا دار ، و از هواى نفس پيروى مكن ، و در راه انجام ( فرمان حق ) از كسى مهراس ، زيرا خداوند با كسانى است كه : تقوا پيشه و نيكوكارى كنند .
نامهاى به سوى تو فرستادم ، تا آن را نزد مردم و در ميان جمع قرائت كنى ، تا نظر ما را در بارهء خود و همهء مسلمين بدانند ( كه امتيازى براى كسى در نظر نمىگيريم ) و از كوچك و بزرگ بيعت بگير ان شاء الله .
مضمون نامهء امام عليه السّلام به مردم مدائن :
وقتى كه نامهء امام عليه السّلام به حذيفه رسيد ، مردم را جمع كرد و با آنها نماز خواند ، آنگاه امر كرد تا نامهء امام عليه السّلام را با مضمون زيرا قرائت كردند : بسم الله الرحمن الرحيم از بندهء خدا على بن ابى طالب امير المؤمنين به همهء مسلمين ، سلام عليكم ، اما بعد : من خدا را ستايش مىكنم ، كسى كه غير از او خدايى نيست و از او مىخواهم كه بر محمد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم و آل او ، درود فرستد .
خداوند بزرگ ، اسلام را به عنوان دين و فرشتگان و فرستادگانش را به عنوان حاكمان هستى برگزيد و چه تدبير نيكى ، و بر بندگانش منّت نهاد ، و
هامش
( 1 ) پيش از امام عليه السّلام ميان افراد امتياز قائل بودند و عرب بر عجم و سفيد بر سياه ترجيح داشت . ( م )