مانند : حجّ ، زكات ، نماز و روزه آيا اين حدود جز با عالمى هدايتگر به سوى حق كه سزاوار تبعيّت است ، اقامه مىگردند ، و خدا مىفرمايد :
* ( أَفَمَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ يُتَّبَعَ أَمَّنْ لا يَهِدِّي إِلَّا أَنْ يُهْدى ) * ( 1 ) : آيا كسى كه به راه حق هدايت مىكند ، سزاوار پيروى است ، يا كسى كه نياز به هدايتگر دارد ؟
پس من از سوى خدا و رسول او صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فريضهاى بر شما هستم ، بلكه بالاترين فرائض و ارجمندترين و جامعترين آنها ، نسبت به حق هستم ، و بيشتر از ساير احكام ، پايهها و شرايع اسلام را استوار مىكنم ، و آنچه مردم در صلاح دنيا و آخرتشان به آن نياز دارند ، نزد من تأمين مىشود .
آنان به من پشت كردند و فضل مرا كنار گذاشتند ، در حالى كه پيامبر خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم امامت و راه مرا بر آنان واجب گردانيده ، اكنون خوارى و ذلَّت آنها را نسبت به پاسخ مسائل ديديد ، چگونه خداوند حجّت را به نفعشان تمام كند ؟ در صورتى كه سخنان پيامبر را فراموش كردند و به مقام من در ميان آنها تأكيد نمود و آن را از رسالتهاى الهى دانست ، و نيازشان به من و غناى من نسبت به آنها را بيان كرد ، بلكه بىنيازى مرا نسبت به همهء امت به خاطر عطاهاى الهى به من بر ايشان روشن ساخت .
اينان : كلام خدا را تغيير دادهاند .
حال چگونه به كسانى مواسات كنم ، در حالى كه حق را از ياد برده و هواى خود را به جاى خدا فرض كرده و در عين علم ، خدا او را گمراه نموده و بر گوش و دلش مهر زده و در مقابل ديدگانش پرده كشيده ، پس از خدا چه كسى
هامش
( 1 ) يونس / 35 .