فرمود : اما من ، نزد خداى عز و جل و نزد خودم ، مؤمنى يقينكننده ، به فضل و رحمت و هدايت و نعمتهايى هستم كه به من داده است و اين گونه خداى عز و جل ، پيمان مرا بر ايمان گرفته و مرا به معرفت خويش هدايت كرده ، و شكى در اين معنا ندارم و همواره ترديدى به خود راه نمىدهم ، كه اين ميثاق را از من گرفته و در آن تبديل و تغييرى راه ندارد ، و اين مسأله با لطف و رحمت و كار او صورت گرفته ، و در آن شك و ترديدى ندارم ، زيرا شك ، شرك است و خدا يقين و بيّنه را به من داده است .
اما تو نزد خدا كافرى ، زيرا پيمان و اقرارى كه خدا از تو گرفته ، كه پس از خروج از شكم مادر و بلوغ عقلى و يافتن قدرت و معرفت و تشخيص خوب و بد و خير و شرّ و اقرار به وجود پيامبران پيشين ، و منكر شدن آنچه در انجيل آمده و اخبار پيامبران صلَّى الله عليه و آله و سلَّم را بيان فرموده ، تا زمانى كه بر اين حال باقى باشى ، در آتش خواهى بود ( زيرا ايمان به پيامبر خاتم بر تو لازم است ؟ ) جاثليق گفت : پس مرا نسبت به مكانم در آتش و مقامت در بهشت آگاه كن ؟
فرمود : من به بهشت ، نرفتهام تا جايگاهم را در بهشت و جايگاه تو را در آتش بدانم . ( 1 ) اما اين مسأله را در كتاب خداى عز و جل شناختهام كه او محمد صلَّى الله عليه و آله و سلَّم را به حق برانگيخت و كتابى را بر او فرستاد كه باطل به آن راه ندارد ، زيرا از سوى حكيمى ستوده نازل شده ، و علم همه چيز را در آن نهاده است ، ( و مؤمن به بهشت مىرود و كافر به جهنّم ) .
هامش
( 1 ) شايد شنوندگان كلام امام عليه السّلام نمىتوانستند ، بيان ايشان را در بارهء بهشت و دوزخ درك كنند ، لذا حضرت توضيحى را لازم نمىبيند . ( م )