آنگاه به او وحى كرد كه :
* ( ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى ) * ( 1 ) : آنچه دل تو ديده دروغ ، نمىگويد .
آنگاه نام او را بر انبيا فرو فرستاد و از آنان پيمان گرفت كه : به او ايمان آورند و فرمود : من او را يارى مىكنم ، سپس به پيامبران فرمود : آيا به وجود او اقرار كرديد و پيمان مرا نسبت به او دريافتيد ؟ و پاسخ دادند : آرى ، به وجود او اقرار نموديم .
فرمود : گواه باشيد و من نيز با شما گواهى مىدهم .
باز خداوند فرمود : نام او را در تورات و انجيل مكتوب مىبينيد كه : او مىآيد و مردم را به كار نيك فرمان مىدهد و از زشتى باز مىدارد و پاكيها را بر آنان ، حلال و پليديها را بر آنان حرام ، مىكند و رسوم ( خرافى ) و زنجيرهايى كه بر گردن خود نهادهاند ، برمىدارد پس كسانى كه به او ايمان آوردند و بزرگش داشتند و ياريش كردند ، و از نورى كه با او فرستاده شده ، بهره گرفتند ، در هنگام درگذشت او ، رستگارند .
تا اين كه خداى عز و جل ، مقام او را به اتمام برساند و وسيلهء او را اعطا نمايد و درجهاش را بالا برد ، و نام خدا هرگز ياد نمىشود ، مگر اين كه نام او برده مىشود و دين او را ( بر همگان ) واجب و طاعت او را به طاعت خود مقرون ساخت ، و مىفرمايد :
* ( مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ الله ) * ( 2 ) : كسى كه از پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم تبعيت كند ، از خدا تبعيت كرده است .
هامش
( 1 ) نجم / 11 .
( 2 ) نساء / 80 .