آنها ساكن نمىشويم ، براى اينكه از آبها دور باشيم ، در بيابانها و كويرها سكونت گزيديم ، پس از آن فرستادهاى از سوى شما آمد - و شما به اين مسايل از ما آگاهترى - و فريادى زد و ما در يك جا اجتماع كرديم و در آن موقع همهء ما در آن بيابانها و صحراها ، مجتمع بوديم سپس گفت : چرا از شهرها و آبها گريختيد و در اين كويرها ، ساكن شديد ؟ ما خواستيم بگوييم : چون از همهء جهان برتريم و تكبّر ورزيديم ، او گفت : من مىدانم چه در دل داريد ، آيا بر خدا تكبّر مىكنيد ؟ در پاسخ به او گفتيم : نه ، آيا مگر از شما پيمان گرفته نشده كه به محمد ابن عبد الله مكَّى ، ايمان بياوريد ؟ گفتيم : آرى ، گفت : سپس از شما پيمان گرفتند كه به ولايت وصى و جانشين او ، على بن ابى طالب عليه السّلام ايمان بياوريد ؟ ما ساكت شديم و فقط به زبان پاسخ داديم ، اما دلها و نيتهاى ما ، آن را نپذيرفت و به ولايتت دل ننهاد ، گفت : آيا فقط به زبان پاسخ مىدهيد ؟ آنگاه بر ما بانگى بلند زد و گفت : به اذن خدا هر طايفهاى به نوعى از حيوانات ، مسخ و بدل شويد ، و بعد به بيابانها خطاب كرد : به اذن خدا به درياهايى تبديل گرديد ، كه اين مسخها در شما جا گيرند ، و به درياهاى جهان متصل شويد ، تا همهء آبها اين مسخها را در خود جاى دهند ؟ ما نيز مسخ گشتيم و بيست و چهار گروه هستيم ، برخى از ما گفتند : اى كسى كه با قدرت خداى متعال ، بر ما تسلط يافتهاى به حق او سوگندت مىدهيم ، ما را از آب بىنياز كن و بر روى زمين پراكنده ساز ؟ گفت : چنين كردم .
امام عليه السّلام به او فرمود : اجناس و انواع مسخهاى خشكى و دريايى را نام ببر ؟
گفت : اما مسخهاى دريايى : مار آبى و نهنگ ، لاكپشتها ، مار ماهىها ، خرچنگها ، مار مولكها ، سگ دريايى ، قورباغهها ، بنت الهرس ، عرسال ، كوسه ماهى ، و تمساح .
إرشاد القلوب ( فارسي ) — صفحة 143
مساهمون: الحسن بن محمد الديلمي
ص١٤٣