* ( إِنَّ إِلَيْنا إِيابَهُمْ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا حِسابَهُمْ ) * ( 1 ) همانا بازگشتشان به سوى ما و سپس حسابشان با ما است .
امام صادق عليه السّلام فرمود : خداوند على عليه السّلام را بين خود و خلقش قرار داده و جز على عليه السّلام علمى در ميانشان نيست ، پس كسى كه به ولايت او اقرار نمايد ، مؤمن است ، و كسى كه آن را منكر گردد ، كافر است و كسى كه او را نشناسد گمراه است ، و اگر كس ديگرى را با او قبول داشته باشد ، مشرك است ( 2 ) و كسى كه ولايتش را داشته باشد ، به بهشت مىرود و كسى كه آن را منكر گردد ، داخل آتش مىشود .
12 - سخن پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم در شأن على عليه السّلام
از امام على عليه السّلام روايت شده كه از پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلَّم شنيدم كه فرمود : در روز قيامت منادىاى ندا در دهد ، اى رسول خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم خداوند بزرگ ، قدرت پاداش دادن دوستان تو و دوستان اهل بيت عليهم السّلام را به تو داده ، كسانى كه احترام تو را در حق آنان روا داشتند ، حال هر پاداشى مىخواهى ، به آنها بده ، پس من مىگويم :
خدايا بهشت ( را به آنان مىدهم ) پس به من ندا مىدهد ، هر كجا كه مىخواهى جايشان ده ، و اين همان مقام معهودى است كه خدا به تو وعده كرده است .
« عبد الله بن مسعود » گويد : پيامبر خدا صلَّى الله عليه و آله و سلَّم فرمود : نخستين كسانى كه از اهل
هامش
( 1 ) غاشيه / 26
( 2 ) ظاهرا منظور از اين جمله ، شركت دادن ديگران در امر خلافت است يعنى : هم امام و هم ديگران را قبول داشته باشد . ( م )