* ( وَأَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْناهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى عَلَى الْهُدى ) * ( 1 ) : ما قوم ثمود را هدايت كرديم ، اما خود كورى را بر بينايى ترجيح دادند .
و : * ( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ ) * ( 2 ) : اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، به اوامر حق گردن نهيد و تسليم او شويد .
پس خداوند به انجام كارى امر نمىكند و مانعى بر سر راه پيش آورد ، او منزّه و پاك است ، از آنچه بندگان گمراه مىگويند .
آيا مگر درست است كه خدا كسى را به كفر مجبور كند و بعد او را به كفرش مجازات نمايد آيا از عدالت دور نيست كه انسانها را به زنا و دزدى مجبور نمايد ، و دستور دهد كه حدود را در بارهء آنها اجرا كنند ؟ حضرت امير عليه السّلام نيز چنين طرز فكرى را به باد انتقاد گرفته و فرمود : سزاوار حكمت نيست كه راه هدايت را به تو نشان دهد و تو را به آن فرا بخواند ، ولى تو را به انجام گناه مجبور سازد ، و بعد در قيامت عذاب كند ؟ آيا خداوند از منكر نهى مىكند و خود بنده را به آن مجبور سازد ؟ اين افراد بر خدا افترا مىبندند و عقيدهء آنها باطل و بيهوده است .
و فرمود : هر عمل زشتى كه از آن طلب آمرزش مىكنى ، از تو سر زده و هر چيزى كه براى آن خدا را سپاس مىگويى از او بروز كرده است . ( 3 ) چنان كه آيه مىفرمايد : * ( ما أَصابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ الله وَما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ ) * ( 4 ) : هر چه نيكى به تو مىرسد از سوى خداست و آنچه بدى به تو مىرسد از خودت سرچشمه مىگيرد .
هامش
( 1 ) فصلت / 16 .
( 2 ) بقره / 204 .
( 3 ) قال على عليه السّلام :
ما استغفرت عليه فهو منك و ما حمدته عليه فهو منه .
( 4 ) نساء / 79 .