و هر كسى كه به مؤمنى - و لو با يك كلمه - اهانت كند ، خداوند را در حالى ملاقات خواهد كرد ، كه بر پيشانيش نوشته شده : اين شخص از رحمت خدا نااميد باشد . و يا كسى كه مسلمانى را به حاكم بشناساند ، تا او را آزار دهد ، و حاكم او را آزار ندهد ، جايش در آتش است و كسى كه مسلمانى را به حاكم معرفى كند و حاكم او را آزار دهد ، با فرعون و آل فرعون در جهنم همنشين است .
و فرمود : از نشانههاى شركت شيطان ( در نطفهء انسان ) بدون ترديد ، در جايى است كه انسان فحّاش باشد و باكى از آنچه مىگويد و يا در بارهاش گفته مىشود ، نداشته باشد .
و از پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلم روايت شده كه فرمود : خداوند بر هر فحّاش هرزهگوى بىحيايى كه باكى از آنچه مىگويد ندارد و يا از آنچه در بارهاش مىگويند ، ندارد ، بهشت را حرام كرده است . ( 1 ) و پيامبر فرمود : از بدترين بندگان خدا ، كسى است كه مردم به جهت دشنام دادنش ، معاشرت با او را دوست ندارند . ( 2 ) امام صادق عليه السّلام فرمود : كسى كه مردم از زبانش بترسند ، جايش در آتش است . ( 3 ) و از پيامبر صلَّى الله عليه و آله و سلم نقل كرد كه فرمود : بدترين مردم در قيامت ، كسى است كه مردم از ترس زبانش او را احترام كرده باشند . ( 4 )
هامش
( 1 ) قال النّبى صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم :
انّ اللَّه حرّم الجنّة على كلّ فحّاش بذى قليل الحياء لا يبالى بما قال و لا ما قيل فيه .
( 2 ) قال النّبى صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم :
من شرار عبيد اللَّه من يكره مجالسته لفحشه .
( 3 ) قال الصادق عليه السّلام :
و من خاف النّاس لسانه فهو في النّار .
( 4 ) عن رسول اللَّه :
شرّ النّاس يوم القيامة الَّذين يكرمون اتّقاء شرّهم .