انگيزهء غيبت
علت غيبت كردن به سينههاى پر از حسد و خشم نسبت به ديگران باز مىگردد ، و اگر اين دو صفت را انسان در خود بكشد ، غيبتش نسبت به مردم بسيار كمتر مىگردد .
پيامبر اسلام صلَّى الله عليه و آله و سلم فرمود : دوزخ درى دارد كه كسى وارد آن نمىشود ، مگر آن كس كه كينهء خود را عملى ساخته باشد .
و فرمود : هر كس در حال قدرت ، خشم خود را فرو برد ، خداوند او را در انتخاب حور العين آزاد مىگذارد و هر چه خواست مىتواند انتخاب نمايد . ( 1 ) در كتابهاى آسمانى گذشته چنين آمده بود : اى فرزند آدم در هنگام خشم مرا ياد كن تا من هم در هنگام خشم تو را ياد كنم و تو را با ديگران هلاك نكنم . ( 2 ) لازم است انسان خردمند به جاى پرداختن به ديگران ، به امور خود و معاش و فرزندان خود بپردازد ، در اين صورت از ديگران غيبت نخواهد كرد ، و در جايى كه اشتغال انسان به غير از ذكر خدا ، خسارت محسوب مىگردد ، تكليف غيبت معلوم است ، ( كه چه زيان بزرگى نصيب او مىگردد ) .
و فرمود : چيزى كه مردم را در آتش واژگون مىكند ، آيا غير از گفتههاى زبان است ؟ ! ( 3 ) در اين باره همين بس كه فرمود :
هامش
( 1 ) قال النبى صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم :
من كظم غيظه و هو يقدر على امضائه خيّره اللَّه في اىّ حور العين شاء اخذ منهنّ .
( 2 ) في الحديث :
اذكرنى عند غضبك اذكرك عند غضبى فلا امحقك مع من امحقه .
( 3 ) علَّامه شعرانى : حصائد جمع حصيده به معناى محصول درو شده ، و در اينجا كنايه از اقوال است .