بدان كه نماز بين مغرب و عشاء فضيلت بسيار دارد و آن نماز توبهكنندگان است و در روايت وارد شده كه آن را نماز « غفيله » خوانند و آن دو ركعت است ، كه در ركعت اول پس از حمد آيهء * ( وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً ) * ( 1 ) و در ركعت دوم پس از حمد آيهء * ( وَعِنْدَه مَفاتِحُ الْغَيْبِ ) * ( 2 ) مىخوانند ، و ثواب اين نماز نزد خدا از گرفتن روزه ( 3 ) بيشتر است .
پرهيز و دورى از ريا
اى برادر بايد بدانى كه هر گاه طاعات و عبادات را به جاى آوردى و روزه گرفتى و صدقه دادى و به ديگران نيكى كردى و صلهء رحم نمودى ، قصدت فقط تحصيل رضاى خدا باشد و از ريا دور باشى ، زيرا ريا اعمال انسان را به باد نابودى و تباهى مىدهد ، و كلام خدا را به خاطر داشته باش كه مىفرمايد :
* ( وَلَدارُ الآخِرَةِ خَيْرٌ ، ) * يعنى خانهء آخرت براى شما بهتر است .
رسول اكرم صلَّى الله عليه و آله و سلم فرمود : خداوند تعالى مىفرمايد : همواره بندهء من با خواندن نمازهاى نافله و مستحبى در صورت اخلاص به من نزديك مىگردد ، تا محبوب من شود ، و هر گاه محبوب من گشت من گوش او مىشوم ، تا به وسيلهء من بشنود و چشم او مىگردم تا به وسيلهء من ببيند ، و دست او مىشوم تا به وسيلهء من كار را انجام دهد ، اگر از من بخواهد به او مىدهم و اگر به من پناه آورد ، پناهش مىدهم ( 4 )
هامش
( 1 ) انبياء / 88 .
( 2 ) انعام / 59 .
( 3 ) شايد مراد روزهء مستحبى باشد ، گر چه مطلق روزه را فرموده است . ( م ) .
( 4 ) ظاهرا كنايه از اين است كه همه چيز را با عينك خدايى مىبيند و هوا و هوس در او راه ندارد ، يا چنين بندهاى نيروى خدايى پيدا مىكند ، چنان كه على عليه السّلام فرمود : من در خيبر را با نيروى رحمانى از جا كندم ، نه نيروى جسمانى . ( م ) .