باب بيست و دوم فضيلت نماز شب
خداى متعالى در توصيف حالات مؤمنان و آن گونه كه بايد باشند مىفرمايد :
* ( كانُوا قَلِيلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ وَبِالأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ) * ( 1 ) : در شب اندك مىخوابند و سپس برخاسته و در دل شب به استغفار مشغول مىشوند .
و : * ( تَتَجافى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَطَمَعاً وَمِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ ) * ( 2 ) : شبها پهلو را از بستر دور سازند و از ترس ( عذاب ) و طمع ( بهشت ) خدا را مىخوانند و از آنچه به ايشان روزى دادهايم ، ( به ديگران ) انفاق كنند .
و : * ( أَمَّنْ هُوَ قانِتٌ آناءَ اللَّيْلِ ساجِداً وَقائِماً يَحْذَرُ الآخِرَةَ وَيَرْجُوا رَحْمَةَ رَبِّه ) * ( 3 ) : آيا كسى كه شب را به سجده و نماز مىپردازد ، و از عذاب آخرت ترسان و اميد رحمت خدا را دارد ( با كسى كه اين اوصاف را ندارد يكى است ؟ ) .
هامش
( 1 ) الذاريات / 16 - 17 .
( 2 ) سجده / 15 .
( 3 ) زمر / 1 .