يعنى : شكهاى تو بر طرف مىگردد و همه چيز را به ياد مىآورى ، سپس فرمود : آيا مىدانيد ، زيركترين شما كيست ؟ گفتند : نه ، فرمود : كسى كه بيشتر و بهتر آمادگى مرگ را داشته باشد ، پرسيدند : علامت آمادگى چيست ؟ فرمود :
عدم دلبستگى به دنيا و توجه داشتن به آخرت و تهيهء زاد و توشه براى سكونت در گور و ترس از روز رستاخيز ، چنان كه شاعر مىگويد : ( 1 ) مرگ را در خاطر داشته باش كه شكنندهء لذّتها است و خود را براى روزى كه به زودى خواهى رفت ، آماده كن .
و ديگرى گويد : ( 2 ) چه مىگويى هنگامى كه شكنندهء لذّتها بيايد و تو دستاويزى ندارى و چه مىگويى هنگامى كه كمك بخواهى ، اما كسى به تو پاسخ ندهد ، و تو همچنان در جهل مانده باشى و چه مىگويى هنگامى كه تو را به جايى ببرند كه كسى دوستى مورد اعتماد نمىيابد ( و فقط اعمال نيك است كه به انسان كمك مىكند پس بيدار شو ) .
هامش
( 1 )اذكر الموت هادم اللَّذات
و تجهّز لمصرع سوف يأتى( 2 )ما ذا تقول و ليس عندك حجّة
لو قد اتاك منغّص اللَّذات
ما ذا تقول اذا دعيت فلم تجب
فاذا تركت فانت في غمرات
ما ذا تقول اذا حللت محلة
ليس الثقاة لاهلها بثقاة ( ، )( ، ) علَّامه شعرانى : لعلّ فيه تصحيفا لم نهته لوجهه : ظاهرا تصحيفى در اين كلمه صورت گرفته و ما وجه درست آن را نيافتيم