* ( إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ذلِكَ ذِكْرى لِلذَّاكِرِينَ ) * ( 1 ) : همانا كارهاى خوب شما ، كارهاى بد را از ميان مىبرد و اين مسأله براى اهل ذكر تذكر و يادآورى مىباشد .
و فرمود : هر گاه بندهاى گناهى مرتكب شود ، نقطهء سياهى در قلبش پيدا مىگردد ، اگر توبه كرد ، بر طرف مىشود و اگر توبه نكرد گناه روى گناه مىآيد و كمكم سياهى همهء قلب او را فرا مىگيرد و با قلب سياه و گناه بسيار مىميرد ، و خداوند در بارهء آنان مىفرمايد :
* ( بَلْ رانَ عَلى قُلُوبِهِمْ ما كانُوا يَكْسِبُونَ ) * ( 2 ) : تاريكى و كارهاى زشتشان بر دلهاى آنان چيره گشته و پردهاى ايجاد نموده .
پس عاقل كسى است كه خود را مرده پندارد ( 3 ) و از خدا طلب رجعت به دنيا نمايد تا توبه كند ( 4 ) و خود را اصلاح نمايد و رابطه را با شيطان قطع كند ، اينجاست كه خدا دست او را مىگيرد تا خود را اصلاح نمايد .
خداى متعال مىفرمايد :
* ( وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذابِ الأَدْنى دُونَ الْعَذابِ الأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ) * ( 5 ) : يعنى عذاب كمتر را به آنان بچشانيم ، براى عذاب برتر ، شايد بازگردند
هامش
( 1 ) هود / 115
( 2 ) تطفيف / 12
( 3 ) علَّامه شعرانى : يفرض نفسه مات : خود را مردهاى فرض كند كه دوباره زنده گشته است
( 4 ) علَّامه شعرانى : اذا عمل الانسان : اگر انسان عمل خير يا شرّى را انجام دهد آثارش در نفس او باقى مىماند و در اثر تكرار به صورت ملكه درمىآيد و سبب صدور فعل به سهولت از انسان مىشود و زدودن آن مشكل است و اين ملكه را نسبت به گناه مرگ قلب گويند و در آخرت تجسّم پيدا مىكند و صاحبش به آن عذاب مىشود
( 5 ) سجده / 20