و ديگر مىگويد : بار خدايا ! هركس كه امساك كند و به مساكين و درويشان
/ 101 B /
خير نرساند ، مال او را تلف كن و بركت از كسب او بردار . »
و قال - صلّى اللّه عليه و آله - : « لا يتصدّق أحد بتمرة من الكسب الطيّب إلّا أخذها اللّه بيمينه ؛ فيربّيها كما يربّى أحدكم فلوة أو قلوصة حتّى يكون مثل الجبل الأعظم . » 130
چنين گفته رسول خدا كه : « تصدّق نكند احدى « 1 » به خرماى از كسب حلال مگر آنكه فرا مىگيرد آن را خداى تعالى - يعنى قبول مىنمايد آن را - و مىپرورد آن را چنان كه بپروراند يكى از شما اسب كرّه از شير بار گرفته را و شتر كرّه مايه - كه به منزلهء جاريه رسيده باشد از زنان - تا آنكه آن خرما در بزرگى مثل كوه شود يا بزرگتر كه در تراز و عمل او درآيد . »
و عن رسول اللّه - صلّى اللّه - إنّه ذكر النار ؛ فتعوّذ باللّه منها و أشاح بوجهه ثلاث مرّات . ثمّ قال : « اتّقوا النار و لو بشقّ تمرة ؛ فإن لم تجدوا فبكلمة طيّبة » 131 أشاح - أى جدّ « 2 » - و انكمش على الوجه باتّقاء النار و قيل : قبض وجهه ؛ و قيل : أعرض و نحّى وجهه .
هامش
( 1 ) . س : احد .
( 2 ) . س : جذبد .