و امام سادس صادق ، حجّة اللّه على الخلائق ، گفته است كه : « خداى تعالى گفته كه بايد مهيّا و آماده باشد به جنگ با من آن كسى كه آزار رساند به بندهء مؤمن من . »
و ديگر فرموده كه : « هرمؤمن كه فرو گذارد مؤمن را در محنت و بليّه كه به او رسيده باشد و آنكس را قدرت بر نصرت او باشد و نصرت نكند مگر آنكه فرو مىگذارد خداى تعالى آنكس را در مهمّات و ملمّات و با او مىگذارد او را در دنيا و آخرت . » عياذا باللّه من خذلان اللّه .
و « هرمؤمن كه ميان او و ميان مؤمن حجابى باشد از چوبكى و دربان و پردهدار كه مانع باشند اين مؤمن را از ديدن آن مؤمن مگر آنكه بفرمايد خداى تعالى كه ميان آن مؤمن كه محجوب شده از برادر مؤمن خود و ميان بهشت عنبر سرشت
/ 94 A /
هزار پاره و ديوار كه ميان هرديوار تا ديوار ، هزارساله راه باشد كه هزار هزارساله از بهشت دور باشد . »
و « هرمؤمن كه منع كند مؤمن را هرچه باشد از آنچه محتاج است به آن گر همه باشد يك حبّه يا يك لقمه نان و آن مؤمن قادر باشد از خود يا از نزد ديگران و تقصير نمايد در وصول آن ، روز قيامت كه جميع خلايق ايستاده باشند ، او را ايستاده كنند با روى سياه و چشمان ازرق ، دستها به گردن بسته ، ندا كند در ميان خلايق كه « اين است كه خيانت كرده با خدا و رسول خدا » . و بعد از آن رسوايى امر شود كه او را به دوزخ برند . »