ايشان » و مراد از اخلاص نيّت است كه براى خدا عبادت كنند نه براى غير كه عبارت است از ريا ؛ و وضو عبادت است . پس مأمور باشد به نيّت ؛ و رسول خدا - عليه و آله ألف التحيّة و الثناء - چنين نموده ادا كه : « قبول اعمال به نيّتهاى اعمال است . » هيچ عمل بىنيّت نيست حتّى خوردن و آشاميدن به نيّت قوّت در عبادت بايد ؛ و ديگر فرموده : « هرمردى را آنچه نيّت اوست . اگر خير خير و اگر شرّ شرّ . »
من نيكىِ تو خواهم ، تو خواهى بدِ من * تو نيك نبينى و / 57 A / به من بد نرسد
به محض نيّت خير يك حسنه مىنويسند و به عمل يكى يا زياده به ده و به محض نيّت شرّ اگر چه گناه ننويسند ، امّا در روز جزا از حرمان ثواب نيّت خير حسرت خواهد داشت ؛ و احتياط تقاضاى وجوب مىكند . پس تابع احسن و ارجح بايد بود كه مذهب اوّل است .
فإنّه إذا نوى صحّ و ضوؤه و برئت ذمّته إجماعا ؛ و إذا لم ينو لم يصحّ و ضوؤه و لم تبرأ ذمّته عند جماعة كثيرة ؛ فيكون العمل بالأوّل متعيّنا ؛ لأنّ المكلّف إذا تعارض عنده حكمان : أحدهما مجمع عليه و الآخر مختلف فيه ؛ و لم يمكن العمل بهما ؛ تعيّن المجمع عليه بلا خلاف .