كه به عمل نيامده ، و ناهى از آنچه اراده دارد از قبايح كه به آن مشغولند الحال ؛ و حال آنكه به آن امر فرموده و از اين نهى نموده ؛ و امر به آنچه كاره باشد و نهى از آنچه اراده باشد ، قبيح است به پيش عقلا ؛ و قبيح صادر نمىشود
/ 39 A /
از خداى تعالى بر آنچه پيش از اين گذشت . پس مريد جميع كاينات و كاره جميع معدومات نباشد .
و ثالثها : قوله تعالى :
كُلُّ ذلِكَ كانَ سَيِّئُهُ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوهاً
فقد أثبت كراهة هذه القبائح ، و هو يخالف مذهبهم .
سيّم : از آن وجوه آنكه حقّ - سبحانه و تعالى - در كتاب كريم فرموده كه جميع بديها و قبايح نزد پروردگار تو مكروه است . پس اثبات كراهت خود از قبايح نموده ، و اين مخالف مذهب اشاعره است و منكر نصّ كتاب كافر . پس قائل به اين مذهب باطل و عامل به اين لاطايل ، مردود حقّ - عزّ قائل - بوده باشد .
و رابعها : أنّه لو كان مريدا للكفر من الكافر ، و المعصية من العاصى ، لكانا « 1 » مطيعين للّه تعالى ؛ حيث فعلا مراد اللّه تعالى ؛ و لو كره اللّه تعالى الإيمان و الطاعة منها ، لكانا مطيعين له ، حيث تركا ما يكرهه تعالى ، و هو محال .
هامش
( 1 ) . س : كانا .