عبد اللّه بن زبير اسدى در رثاى آنان چنين سرود :
اگر نمىدانى كه مرگ چيست به حال هانى و ابن عقيل در بازار بنگر به مرد دليرى كه شمشير ، صورت او را شكافته و به ديگرى كه كشته شده و از بالاى قصر به زير افكنده شده است ، بنگر « 1 » .
سپس ابن زياد ، گروهى از كسانى را كه مسلم را يارى كرده بودند و براى امام حسين ( ع ) بيعت گرفته بودند ، زندانى كرد و آنها را يكى پس از ديگرى از زندان خارج كرد و دستور داد سر آنها را قطع كنند ، آنها عبارت بودند از :
1 - عبيد اللّه بن عمرو بن عزيز كندى . وى سواركار شجاعى از اهالى كوفه و شيعه بود و در تمام جنگهاى امير مؤمنان على ( ع ) در ركاب آن حضرت ( ع ) بود و از كسانى بود كه با مسلم بيعت كردند . وى و مسلم بن عوسجه از مردم كوفه براى امام حسين ( ع ) بيعت گرفتند . هنگامى كه مسلم بن عقيل ، اجتماع مردم را مشاهده كرد ، مسلم بن عوسجهء اسدى را به فرماندهى قبيلههاى مذحج و اسد منصوب و رياست قبايل كنده و ربيعه را به عبيد اللّه بن عمرو بن عزيز كندى واگذار كرد .
هنگامى كه مردم كوفه از يارى مسلم دست كشيدند ، حصين بن نمير تميمى ، او را دستگير كرد و به عبيد اللّه بن زياد تحويل داد و او مسلم بن عقيل را به زندان انداخت .
چون مسلم بن عقيل به شهادت رسيد ، ابن زياد ، عبيد اللّه را احضار كرد و از وى پرسيد :
تو از كدام قبيله هستى ؟ گفت : از كنده . ابن زياد پرسيد : تو فرمانده قبيلهء كنده و ربيعه هستى ؟ گفت : آرى ابن زياد گفت : او را آزاد كنيد و او را به قتل رساندند .
2 - عبيد اللّه بن حارث بن نوفل بن عمرو بن حارث ربيعة بن بلال بن انس بن سعد همدانى : او در زمان صحابه حضور داشت و در جنگ صفين همراه حضرت على ( ع ) بود و از مردم كوفه براى امام حسين ( ع ) بيعت گرفت . هنگامى كه مسلم قيام كرد ، او نيز با پرچم سرخ در حالى كه لباس سرخ بر تن داشت ، به او پيوست و پرچم خود را كنار خانهء عمرو بن حريث در زمين فرو كرد و گفت : آمدهام تا از عمرو حفاظت كنم زيرا ابن اشعث
هامش
( 1 ) -فان كنت لا ندرين ما الموت فانظرى * الى هانى فى السوق و ابن عقيلالى بطل قد هشم السيف وجهه * و آخر يهوى من طمار قتيل