سوى امام حسين ( ع ) با آنها بيعت مىكرد ، وى در خانه مختار بن ابى عبيد ثقفى اقامت كرد و شيعيان نزد او مىرفتند . هرگاه شيعيان نزد او اجتماع مىكردند ، مسلم ، نامهء امام حسين ( ع ) را در پاسخ نامهء آنها نوشته بود ، براى آنها قرائت مىكرد و آنها مىگريستند و خطيبان كوفه در حضور مسلم به ايراد خطبه پرداختند مانند عابس بن ابى شبيب شاكرى ، حبيب بن مظاهر اسدى و تعداد افرادى كه با امام ( ع ) بيعت كردن ، هجده هزار نفر يا بيشتر رسيد .
خاندان حضرت على ( ع ) از مردم كوفه ناراضى بودند زيرا آنها امام حسن ( ع ) را يارى نكردند و فريب درهمهاى معاويه را خوردند . ولى استقبال گرمى كه از مسلم به عمل آوردند ، تمام آن نارضايتىها را از بين برد و تمام گناهانشان را زدود ، مسلم نامهاى به امام حسين ( ع ) نوشت كه مردم به سوى شما روى آوردهاند و بزرگان اظهار وفادارى مىكنند و از اين كه نسبت به اهل بيت رسول خدا ( ص ) كوتاهى كردند ، پشيمان هستند زيرا حكومت اين خاندان براى دين و دنياى آنها سودمندتر است . مسلم ، امام حسين ( ع ) را تشويق كرد تا به عراق بيايد و در آن سرزمين آثار نياكانش را احيا كند . مسلم ، نامه را به وسيلهء عابس بن ابى شبيب شاكرى فرستاد و از امام ( ع ) خواست تا به سرعت نزد وى بيايد .
اين رويداد ، ارادهها و احساسات را در مراكز امويان برانگيخت و موجب نگرانى همپيمانها و دوستان آنها شد ، عمر بن سعد ، عمارة بن عقبه ، عبد اللّه بن مسلم حضرمى و امثال آنها نامهاى بدين مضمون به يزيد نوشتند : مسلم بن عقيل به كوفه آمده است و شيعيان با او بيعت كردهاند و اگر تو به سرنوشت كوفه علاقهمند هستى ، مردى توانا و دانا بفرست تا فرمان تو را به كار بندد و در رويارويى با دشمنان مانند تو باشد چون نعمان بشير - حاكم كوفه - مردى ضعيف و ناتوان است يا اين گونه وانمود مىكند .
يزيد هيچ كارى را بدون مشورت با سرجون غلام معاويه انجام نمىداد ، يزيد دربارهء نامهها هم با او مشورت كرد كه چه كسى را امير كوفه كند . سرجون به او پيشنهاد كرد تا عبيد اللّه بن زياد را به حكومت عراق بگمارد ولى چون روابط يزيد و ابن زياد به سردى گراييده بود ، سرجون در اين باره عهدنامهاى را به يزيد نشان داد كه معاويه اندكى قبل از
تاريخ الكوفة ( تاريخ كوفه ) ( فارسى ) — صفحة 367
مساهمون: سعيد راد رحيمى
ص٣٦٧