نفر باشد . آن گاه مردم را فرا خواند تا گواهى دهند . از آن ميان ، اسحاق و موسى ، فرزندان طلحة بن عبيد اللّه ، منذر بن زبير ، عمارة بن عقبة بن ابى معيط ، عمرو بن سعد بن ابى وقاص و جز آنان شهادت دادند .
شريح بن حرث قاضى و شريح بن هانى شهادت گواهان را تأييد كردند ولى شريح بن هانى هميشه مىگفت : من گواهى ندادهام و شريح قاضى را سخت سرزنش كردم . سپس زياد حجر بن عدى و يارانش را به وائل بن حجر حضرمى و كثير بن شهاب تحويل و به آن دو دستور داد تا آنها را به سوى شام ببرند و آنها شبانه حركت كردند .
هنگامى كه به نجف رسيدند ، شريح بن قاضى به آنها پيوست و به وائل نامهاى داد و گفت : اين نامه را به معاويه برسان . او هم نامه را دريافت كرد . آنها به سفر خود ادامه دادند تا به مرج عذرا در حومهء دمشق رسيدند ، اسيران عبارتند از : حجر بن عدى كندى ، ارقم بن عبد اللّه كندى ، شريك بن شداد حضرمى ، صيفى بن فسيل شيبانى ، قبيصة بن ضبيعه عبسى ، كريم بن عفيف خثعمى ، عاصم بن عوف بجلى ، ورقاء بن سمى بجلى ، كدام حيان ، عبد الرحمن بن حسان عنزيان ، محرزين شهاب تميمى و عبد اللّه بن حويه سعدى تميمى ، تعداد آنها دوازده نفر بود ، زياد دو مرد ديگر به نامهاى عتبة بن اخنس از قبيله سعد بكر و سعد بن نمران همدانى را نيز به آنها ملحق كرد كه تعداد آنها به چهارده نفر رسيد . معاويه دستور داد تا شش نفر آنها را آزاد كنند و هشت نفر ديگر را كشت ، البته پس از اين از آنها خواست تا از حضرت على ( ع ) بيزارى جويند و او را لعنت كنند ولى آنها از اين كار امتناع كردند .
هند ، دختر زيد انصارى كه از شيعيان بود ، در رثاى حجر چنين سرود :
اى ماه روشنايى بخش ! بالا برو شايد حجر را در حال سير و سفر ببينى او به سوى معاوية بن حرب در حركت است تا او را بنا بر ادعاى زياد بكشد پس از حجر ، ستمگران به ظلم و جور پرداختند و كاخهاى خورنق و سدير براى آنها خوش آيند شد « 1 » پس از وى
هامش
( 1 ) -ترفع ايها القمر المنير * تبصر هل ترى حجر يسيريسير الى معاوية بن حرب * ليقتله كما زعم الاميرتجبرت الجبابرة بعد حجر * وطاب لها الخورنق و السدير