آنها كاسته مىشد .
2 - قبيلهء قضاعه و بجيله و غسان و خثعم و كنده و حضرموت و ازد .
3 - قبيلهء مذحج و حمير و همدان ، اين گروه در حوادث كوفه نقش بسزايى ايفا كرد و از جايگاه برجستهاى برخوردار بود .
4 - قبيلهء تميم و رباب .
5 - قبيلهء بنى اسد و محارب و نمر از بنى بكر و تغلب ، كه بيشتر آنها از قبيلهء ربيعه بودند .
6 - قبيلهء اياد و بنى عبد قيس و مردم هجر و حمر ، دو قبيلهء نخست از اين دسته هستند و ساير قبيلهها از گذشته در آنجا اقامت داشتند ، بنى عبد قيس به سرپرستى زهرة بن حويه از بحرين آمدند . خاندان حمر از هم پيمانان قبيلهء زهره بودند و با آنها ساكن شدند ، تعداد قبيله حمر چهار هزار سرباز ايرانى بود كه به نام سپاه شاهنشاه ناميده مىشدند ، چنان كه بلاذرى مىگويد : در روز نبرد قادسيه امان خواستند تا هر جا مايل باشند اقامت كنند و با هر كه خواستند هم پيمان شوند ، و سهمى از بيت المال به آنان اختصاص يابد .
آن گاه هر آنچه خواسته بودند به آنها داده شد . رئيس آنها ديلم نام داشت لذا به آنها حمراء ديلم مىگفتند . هنگامى كه دوران زياد فرا رسيد ، آنها را در شام و بصره و كوفه پراكنده كرد . گروه ششم در كوفه و بصره نقش فرهنگى داشت .
7 - قبيلهء طى از برجستهترين قبايل ململمه بودند ، هنگامى كه حضرت على ( ع ) حكومت كوفه را عهدهدار شد ، تشكيلات اين گروهها را به ترتيب ذيل تغيير داد :
1 - قبيلهء همدان ، حمير و حمر .
2 - خاندان مذحج ، اشعر و طى ، پرچمدار اين گروه نصر بن مزاحم بود .
3 - قبيله قيس ، عبس ، ذبيان و عبد قيس .
4 - خاندان كنده ، حضرموت ، قضاعه و مهره .
5 - قبيله ازد ، بجيله ، خثعم و انصار .
6 - خاندان بكر ، تغلب و ساير افراد قبيله ربيعه .
7 - قبيلهء قريش ، كنانه ، اسد ، تميم ، ضبه و رباب .
تاريخ الكوفة ( تاريخ كوفه ) ( فارسى ) — صفحة 184
مساهمون: سعيد راد رحيمى
ص١٨٤