7 . پراچى
پراكندگى جغرافيايى
. پراچى زبانى ايرانى است كه امروزه در شمال شرقى كابل ، در درهء شتل ، شمال گلبهار ، و شعبههاى غچولان و پچغان دره نيجرائو ، شمالشرقى گلبهار ، به آن تكلم مىشود . فرهادى اسامى روستاهاى شتل را سنگ لخشان ، ماره ( « مرتع » ) و ده كلان ذكر كرده است ( مورگنستيرنه ، 1970 ، ص 350 - 352 ) . آندريف « 1 » به اولى اشاره نمىكند ولى اندرست را به اين اسامى مىافزايد ( فرهادى : اندراو - سات « روستاى ميان جويبارها » ) ، و در 1303 ش / 1924 دو تن از آگاهان محلى به من گفتند كه اهل « روى درّه » در بالاى تپهاند . بنونيست « 2 » عده متكلمان پراچى را در غچولان شاخهء شمالى نيجرائو ، 300 - 400 تن ، و در پچغان ، شاخه جنوبى ، 1500 تن ذكر مىكند ؛ در همين محل اخير يك روستاى پشهاى در وسط دره ، قلمرو پراچى را به دو نيم تقسيم مىكند .
هامش
( 1 ) .Andreev( 2 ) .Benvensite