گودالها در آن كنده شده بود ، از دم تيغ گذرانديم .
و با اموالى كه به زور از « اخابث » به چنگ آورده بوديم باز گشتيم ، و به سر و صداى آنها اعتنايى نكرديم .
طبرى در دنبالهء اين داستان مىنويسد :
طاهر ، به همراهى مسروق و ديگران ، در قبيلهء « عك » بر كنار رود اخاديث اردو زده به انتظار رسيدن فرمان ابو بكر نشستند .
( اين خبر مصدر همان خبرى است كه ابن حجر از قول مرزبانى در كتاب خود نقل كرده است ) .
5 - طبرى در پايان اين داستان مفصل از قول سيف مىنويسد :
ابو بكر ، به طاهر و مسروق فرمان داد تا به صنعاء در آيند ، و پارس زادگان « احرار » را در آن جا يارى نمايند .
اخبارى كه ما از طاهر ابو هاله نزد طبرى ، او از قول سيف بن عمر يافتيم ، همينها بودند .
ياقوت حموى ، با توجه به سخنان سيف نزد طبرى ، به تشريح موقعيت جغرافيايى « اخابث » پرداخته مىنويسد :
اخابث گويا جمع « اخبث » باشد ! خاندان « بنوعك بن عدنان » ، پس از وفات رسول خدا از اسلام روى گردان شده مرتد گرديدند و در منطقهء « اعلاب » كه سرزمينشان بود سر به شورش برداشتند . . . تا آن جا كه مىنويسد : طاهر ابو هاله در اعلاب با آنها رو به رو گرديد و طى جنگ سختى همهء آنها را از دم تيغ گذرانيد . ابو بكر ضمن نامهاى پيش از آن كه گزارش فتح و پيروزى طاهر به او برسد ، چنين نوشت : . . . تا آخر .
حموى پس از نقل نامهء ابو بكر ، كه متن آن را در بالا آورديم ، به سخن خود دربارهء اخابث چنين پايان مىدهد :
و بدين سان ، عكيان ، و هم فكران و ياران ايشان ، از همان روزگار و تا به امروز به « اخابث » معروف شدهاند ، و گذرگاه منطقهء آنها نيز « طريق الاخابث » خوانده مىشود و طاهر ابو هاله در همين مورد است كه چنين سروده . . . و اشعارى كه گذشت .
و به اين ترتيب حموى بر سخنان اعتماد كرده « اخابث » را به عنوان اسمى خاص از منطقه ، در كتاب جغرافيانى خود ثبت كرده است ، و عين عبارت سيف را كه مىگويد ( و گذر گاه منطقهء ايشان تا به امروز « طريق الخابث » خوانده مىشود ) در كتاب خود
خمسون ومائة صحابي مختلق ( يكصد و پنجاه صحابي ساختگى ) ( فارسى ) — صفحة 258
مساهمون: السيد مرتضى العسكري
ص٢٥٨