با آفرينش چنان صحابهاى مهاجر ، دلاورى گرد افكن ، فرماندهى نام آور ، شاعرى حماسه سرا ، راويى در احاديث ، ذى نفوذى در پيشگاه امام على ، هر چه بيشتر جاودانگى بخشيده ، تا به وجودش وحماسههاى آتشينش قبيلهء تميم بر خود ببالد .
فرزندى نيز براى او آفريند و نامش را حنظله مىگذارد ، تا پس از پدرى آن چنان و صحابهاى معروف ، تابعى پارسا و راوى حديث ، جاى پدر بنشيند و افتخارات خاندان سيف را تكميل كند ، و قبيلهء تميم به وجود پدر و فرزندى به نام زياد و حنظله ، و نيايى چون حنظلهء تميمى بر ديگر قبايل به ويژه قحطانيان يمانى افتخار كند .
ريشهء افسانههاى سيف و شاخههاى آن
به طورى كه گفتيم سخن ر بارهء زياد و فرزندش حنظله ، و آن چه را كه دربارهء ايشان خوانديم همه و همه از سيف افسانه ساز سر چشمه گرفته و در مصادر زير راه يافته است :
1 . طبرى در تاريخ كبيرش با ذكر سند .
2 . ابو نعيم ، در « تاريخ اصفهان » با ذكر سند .
3 . ابن عساكر ، در تاريخش با ذكر سند .
4 . حموى در « معجم البلدان » خود كه در يك جا سند را نام مىبرد ، و در جاى ديگر بدون ذكر سند .
مورخان زير نيز افسانهءزياد را با واسطه از سيف گرفتهاند :
5 . ابن اثير ، مطلب خود را از طبرى گرفته و در تاريخش نقل كرده است .
6 . ابن كثير ، مطلب از طبرى گرفته ، و در تاريخ خود نقل كرده است .
7 . ابن عبد البر ، فشردهاى از احاديث سيف را بدون ذكر سند در « استيعاب » آورده .
8 . نويسندهء كتاب « اسد الغابه » سخن از « استيعاب » گرفته .
9 . نويسندهء كتاب « تجريد » مطلب از « اسد الغابه » گرفته است .
10 . نويسندهء كتاب « تنقيح المقال » از كتابهاى « اسد الغابه » ، و « استيعاب » نقل كرده است .
11 . نويسندهء كتاب « تهذيب » فشردهء « تاريخ » ابن عساكر را نقل كرده است .
بررسى سند افسانهء زياد
در سلسلهء سند حديث سيف دربارهء زياد بن حنظله ، نام « سهل بن يوسف ، و