رسول خدا ( ص ) دست على ( ع ) را گرفت و فرمود : آيا مىدانيد كه من به مؤمنان از خودشان سزاوارترم ؟ گفتند : آرى . فرمود : پس هر كس من مولاى او هستم على مولاى اوست . خدايا ! دشمن او را دشمن و دوست او را دوست بدار . وى مىگويد : از آن محل خارج شدم امّا در دل ترديدى داشتم كه با زيد بن ارقم برخورد كردم و آنچه از على شنيده بودم براى او حكايت كردم . زيد گفت :
چه چيزى را انكار مىكنى ؟ من خودم از رسول خدا ( ص ) همين سخنان را شنيدم . ( 1 )
احمد در مسند على ( ع ) حديث منا شده - حديث فوق - را از طرق مختلف نقل كرده است كه دو طريق آن از عبد الرحمن بن ابى ليلى است كه در يكى از آنها مىگويند :
« دوازده تن از مجاهدان بدر برخاستند . » و در طريق ديگر مىگويد : « دوازده تن برخاستند تنها سه تن برنخاستند كه هر سه به دعاى او هلاك شدند . » ( 2 ) در كنز العمال مانند همين حديث به طور مفرد از خطيب به نقل از عبد الرحمن نقل شده است كه در آن مىگويد :
« ده نفر و اندى برخاستند و شهادت دادند و تعدادى نيز كتمان كردند كه جملگى گنگ و نابينا از دنيا رفتند . » ( 3 )
در كنز العمال ( 4 ) ، حديث منا شده را از ابو عاصم ، ابن جرير ، خطيب ، سعد بن منصور ، ابو يعلى و برخى ديگر نقل كرده است . و قبل از آن نيز از طبرانى و عمير بن سعيد با دو روايت ، و بزاز و ابن جرير و خلعى از عمر ذى مره و سعيد بن وهب و زيد بن سبع نقل نموده است كه گفتند :
شنيديم كه على ( ع ) فرمود : به خدا قسم مىدهم كسى را كه در روز خم ، سخنان رسول خدا ( ص ) را شنيد اكنون آنچه را كه شنيده بگويد . در اين هنگام سيزده تن برخاستند و شهادت دادند كه رسول خدا ( ص ) فرمود : آيا من از مؤمنان به ايشان سزاوارتر نيستم ؟ مردم پاسخ دادند : آرى اى رسول خدا ( ص ) ! سپس پيامبر اكرم ( ص ) دست على را گرفت و فرمود : هر كس كه من مولاى او هستم على
هامش
( 1 ) . همان ، ص 370 .
( 2 ) . همان ، ج 1 ، ص 119 .
( 3 ) . كنز العمال ، ج 6 ، ص 397 .
( 4 ) . همان ، ص 407 .