چنان خشم گرفت كه گويى او را نيمه كردهاند ، نيمى به آسمان رفته و نيمى در زمين مانده . آن گاه گفت : سوگند به كسى كه قرآن را بر ابوالقاسم ( ص ) فرو فرستاد ، پيامبر ( ص ) چنين نمىگفت ، بلكه مىفرمود : مردم در جاهليت مىگفتند : شومى در زن ، خانه و چهارپايان است .
مسلم ( 1 ) روايت كرده كه ابو هريره مىگفت : شنيدم كه رسول خدا ( ص ) مىگويد : هركه به تشييع جنازه رود ، يك قيراط پاداش دارد . ابن عمر گفت : ابو هريره زياد حرف مىزند .
بلى ، در ذيل حديث آمده كه ابن عمر نزد عايشه فرستاد تا در اين باره از او سؤال كند .
عايشه ابو هريره را تصديق كرد . امّا اين تصديق ، ابو هريره را از اتهام دروغگويى تبرئه نمىكند . باز مسلم ( 2 ) از ابن شهاب روايت كرده كه گفت :
ابو سلمة بن عبد الرحمن روايت كرد كه رسول خدا ( ص ) فرمود : هيچ سرايتى در بيماريها نيست . و حديث مىكند كه رسول خدا ( ص ) فرمود : افراد مريض نبايد بر افراد سالم وارد شوند . ابو سلمه گفت : ابو هريره هر دو را از رسول خدا ( ص ) روايت مىكرد . پس ابو هريره از اين جمله كه : هيچ سرايتى در بيماريها نيست .
سكوت كرد و حديث را چنين مطرح نمود : افراد مريض نبايد بر افراد سالم وارد شوند . حارث گفت : ابو هريره ! از تو مىشنيدم كه با اين حديث ، حديث ديگرى هم روايت مىكردى و اكنون چيزى از آن نگفتى ! آن حديث اين بود كه رسول خدا ( ص ) فرمود : هيچ سرايتى در بيماريها نيست . ابو هريره آن را انكار و اظهار بىاطلاعى كرد امّا حارث دست بر دار نبود تا اينكه ابو هريره خشمگين شد و با لهجهء حبشى چيزى بر زبان آورد . پس به او گفت : آيا فهميدى چه گفتم ؟ گفت : نه .
ابو هريره گفت : نمىفهمى ! ابو سلمه گفت : به جانم سوگند كه ابو هريره براى ما حديث مىكرد كه رسول خدا ( ص ) فرمود : هيچ سرايتى در بيماريها نيست .
نمىدانم آيا ابو هريره آن را فراموش كرده يا يكى از آن دو ديگرى را نسخ كرده است .
هامش
( 1 ) . كتاب الجنائز ، باب « فضل الصلاة على الجنائز » .
( 2 ) . كتاب السلام ، باب « لا عدوى و لا طيرة » .