در جاى ديگر ( 1 ) آن را از ديلمى از انس و از طبرانى از حذيفه نقل كرده است .
اگر هم صحت استثناى مذكور را بپذيريم ، باز بر سرورى حسن و حسين بر ساير پيامبران تصريح دارد و اين شرفى است كه مانند ندارد و دليل فضل آن دو بر ساير پيامبران است ، تا چه رسد به افراد معمولى امت اسلام و ديگر امتها .
از اين جهت رسول خدا ( ص ) فرمود : سرور جوانان اهل بهشت و نفرمود : سرور اهل بهشت ، تا اشاره كند كه همهء اهل بهشت جوان هستند . در بعضى از اخبار ما آمده است كه همهء اهل بهشت جوان هستند مگر محمّد ، على ، آدم ، نوح و ابراهيم كه پير هستند . بر اين اساس ، تقييد به جوانان موجه مىنمايد و اشكال مربوط به خروج محمّد ( ص ) و على ( ع ) نيز مرتفع مىشود .
از سوى ديگر ، بعضى از اهل سنت كه خواستهاند شيخين را نظير حسين ( ع ) قرار دهند ، حديثى از قول رسول خدا ( ص ) ساختهاند كه : « آن دو سرور پيران بهشتياناند » و تصور نكردهاند كه آن دو حتى در زمان رسول خدا ( ص ) به سن پيرى رسيده بودند و اهل بهشت جوانند و پيرى در ميان ايشان نيست .
در ميزان الاعتدال حديث فوق را در شرح حال محمّد بن كثير صنعانى آورده است . در مقدمهء همين كتاب ، آن را در شرح حال وى آورديم و گفتيم كه ابن المدينى ، پس از آنكه اين روايت را از وى شنيد ، گفت : ديگر نمىخواهم او را ببينم .
شايسته است كه در اينجا متعرض روايت جابر شويم كه در مورد سوارى حسنين ( ع ) بر پشت پيامبر ( ص ) و فرمودهء آن حضرت كه فرمود : شتر شما ، خوب شترى است و شما نيز خوب سوارانى هستيد ، روايت كرد . اين روايت را در كنز العمال در فضايل حسنين ( 2 ) از ابن عدى و رامهرمزى و از ابن عساكر با سه طريق ، همه از جابر نقل كردهاند جز اينكه در يكى از اين روايات ابن عساكر گفته است : بر پيامبر ( ص ) وارد شدم ، در حالى كه بين آن دو راه مىرفت ، گفتم : شتر شما ، چه خوب شترى است . رسول خدا ( ص ) فرمود : آن دو نيز ، سواران خوبى هستند . اين را از طبرانى به نقل از سلمان در يك داستان طولانى ديگر نيز نقل كرده است . در آنجا گفته :
پيرامون پيامبر ( ص ) بوديم . ام ايمن آمد و گفت : اى رسول خدا ! حسن و حسين
هامش
( 1 ) . ج 7 ، ص 108 .
( 2 ) . ج 5 ، ص 108 .