شجاعتر بودن آن حضرت بر ديگران را بيان دارد ، يا ناشى از غفلت است و يا برخاسته از تغافل . مگر اينكه معتقد باشد كه هيچ كس نسبت به او ، شجاع نبوده ، كه در اين صورت سخنى نيكوست .
مطلب پنجم : زهد امير المؤمنين ( ع )
مصنّف - رفع اللَّه درجته - مىگويد :
در اين مطلب احدى اختلاف ندارد كه امير المؤمنين ( ع ) زاهدترين مردمان زمان خود بود . او دنيا را سه طلاقه كرد . قبيصة بن جابر گفته است : در دنيا از على بن ابى طالب زاهدتر نيافتم . غذايش جوى پوست نكنده ( سبوس دار ) بود . و سه روز [ پشت سر هم ] خود را از گندم ، سير نمىكرد . عمر بن عبد العزيز گفت : « احدى از اين امت را نمىشناسيم كه پس از پيامبر ( ص ) از على بن ابى طالب زاهدتر باشد . » اخطب خوارزم از عمار بن ياسر روايت كرده كه گفت : شنيدم كه رسول خدا ( ص ) مىگويد :
اى على ! همانا كه خداوند متعال تو را به زينتى آراسته است كه از آن بهتر به هيچ يك از بندگان خود ، عطا نكرده . آن زينت ، زهد تو در دنيا و بغض دنيا از توست .
فقيران را دوست مىدارى ، از اينكه آنان پيروان تو هستند خشنودى و آنان نيز تو را امام و پيشواى بر حق خود مىدانند و از آن خشنودند . اى على ! خوشا به حال كسى كه تو را دوست بدارد و تو را تصديق كند . بدا به حال كسى كه بغض تو را داشته باشد و تو را تكذيب كند . آنان كه تو را دوست بدارند و تصديقت كنند ، برادران دينى تو و شريكانت در بهشت هستند . كسانى كه بغض تو را داشته و تكذيبت كنند ، بر خدا حق است كه آنان را در روز قيامت در جايگاه دروغگويان قرار دهد .
فضل مىگويد :
زهد امير المؤمنين از نظر اهل سنت ، مسلَّم است . اگر بخواهيم حكاياتى را كه جمهور اهل سنت در مورد زهد او روايت كردهاند ، بياوريم ، از گنجايش كتاب ، افزون مىگردد .
اين مرد گمان برده كه اهل سنت و جماعت ، فضايل امير المؤمنين را انكار مىكنند ! هرگز چنين نيست . همانا كه خفاشان شب پرست ، فضيلت خورشيد را انكار مىكنند .