پس حال كه برترين مردمان و نيز معصوم هستند ، امامت آنان ثابت مىشود و احدى غير از آنان امام نيستند . اين دليل بر بقاى آنان تا پايان زمين است . مذهب و عقيدهء ما نيز همين است . خداوند متعال ، اين كرامت عظيم را پيش از اهل بيت ( ع ) ، براى خود پيامبر ( ص ) قرار داده است . چرا كه مىفرمايد : * ( « وَما كانَ الله لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ » . ) * ( 1 )
ابن حجر در كتاب خود ، الصواعق المحرقه بدان اشاره كرده ، مىگويد : « هفتم - فرمودهء خداوند متعال كه مىفرمايد : * ( وَما كانَ الله لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ . ) * پيامبر ( ص ) نيز به وجود اين معنى در اهل بيت خود و اينكه آنان امان اهل زمين هستند ، اشاره كرده است ، همان گونه كه خودش امان آنان بود . در اين باره احاديث فراوانى نقل شده است . » ( 2 ) وى آن گاه اخبارى را نقل كرده كه حديث اوّل مصنّف ( ره ) هم يكى از آنهاست . در كنز العمال ( 3 ) در فضايل اهل بيت به نقل از ابن ابى شيبه و مسدد و حكيم و ابو يعلى و طبرانى و ابن عساكر آورده كه آنان از سلمة بن الاكوع روايت كردهاند كه پيامبر ( ص ) فرمود : « ستارگان ، امان اهل آسمان هستند و اهل بيت من ، امان اهل زمين . » حاكم هم در مستدرك از ابن عباس روايت نموده و آن را صحيح خوانده است كه گفت :
رسول خدا ( ص ) فرمود : ستارگان امان اهل زمين از غرق شدن هستند و اهل بيت من امان امتم از اختلاف ، پس هر قبيله اى از عرب كه با اهل بيت من در افتد ، دچار اختلاف گشته ، به حزب ابليس مىپيوندد .
اين روايت هم در دلالت بر امامت اهل بيت ( ع ) همچون روايت اوّل است . زيرا اين شأن امام است كه با علم و عصمت خود ، مردم را از اختلاف در امان مىدارد ؛ بنابراين كسانى كه از امام پيروى كنند ، نه در دين اختلاف مىكنند و نه در دنيا . زيرا اگر دست امام باز باشد ، مردمان را از ستم كردن بر يكديگر باز مىدارد . نزديك به اين اخبار ، روايت مستفيضى است از پيامبر ( ص ) كه فرمود : « همانا كه مثل اهل بيت من در ميان شما ، مثل كشتى نوح است . » و يا : « همانا كه مثل اهل بيت من در ميان شما ، مثل باب حطه در ميان بنى اسرائيل است . »
هامش
( 1 ) . انفال / 33 .
( 2 ) . در بحث از آيهء هفتم از آياتى كه دربارهء اهل بيت ( ع ) وارد شده ، آمده است .
( 3 ) . ج 2 ، ص 217 .