برهه اى از زمان شخصى از ميان اهل بيت به عنوان قرين قرآن وجود نداشته باشد ، آن گاه ميان عترت و قرآن جدايى خواهد افتاد .
ابن حجر در عبارت گذشته ضمن اقرار به باقى بودن اهل بيت ( ع ) تا روز قيامت مىافزايد :
در احاديث تمسّك به اهل بيت اشاره اى است به اينكه همواره تا روز قيامت از ميان اهل بيت ، فرد شايسته اى وجود دارد كه مردم به او تمسّك جويند .
همانطور كه قرآن نيز تا روز قيامت از چنين موقعيتى برخوردار است . از اين رو ، چنان كه گفته خواهد شد ، موجب امنيت اهل زمين هستند و همانطور كه در حديث سابق آمده پيامبر فرمود : در ميان هر يك از نسلهاى بعدى امت من اشخاص عادلى از اهل بيت من خواهند بود . . .
به نظر نگارنده ، مراد وى از حديث سابق در عبارت فوق ، حديثى است كه پيش از اين نقل كرد و مضمون حديث چنين است كه رسول خدا ( ص ) فرمود :
در ميان هر يك از نسلهاى بعدى امت من ، افراد عادلى وجود دارند كه اين دين را از تحريف گمراهان و نسبتهاى نارواى اهل باطل و تأويلهاى نادانان مىپيرايند .
بدانيد كه امامان شما ، نمايندهء شما در نزد خدا هستند . پس دقّت كنيد چه كسانى را نزد خدا مىفرستيد .
اى كاش مىدانستم اگر ابن حجر از اين مطالب اطَّلاع داشت پس چرا امامت اهل بيت را انكار نموده و به امامت مخالفان آنها تن در داد و به شجرهء ملعونه اى كه در قرآن آمده ، متمسّك گشت ؟
چگونه براى او روا شد كه مدافعان دين در برابر تحريف گمراهان را رها كرده و در احكام آن از كسانى پيروى كند كه دين را - با مخالفت نمودن در مورد مراجعهء به اهل بيت - تحريف كردهاند . ابن حجر و ياران او به اين مقدار هم اكتفا نكردهاند بلكه با تعيين چهار امام خود به عنوان مرجع اخذ احكام ، مراجعهء به ائمهء اهل بيت را تحريم كردند . حال بايد پرسيد كه : آيا اين است معناى تمسّك به كتاب و اهل بيت كه تا روز قيامت از يكديگر
دلائل الصدق لنهج الحق ( فارسي ) — صفحة 415
مساهمون: الشيخ محمد حسن المظفر
ص٤١٥