پيامبر ( ص ) را در مورد آن حضرت ، زير پا نهادند ، بلى ، اين درست است . زيرا امامت از نظر ما يكى از اصول دين است و همان گونه كه تحقيق مطلب در اوّل مباحث امامت آمد ، هر كس امام زمان خود را نشناسد ، به مرگ جاهليت مرده است . خداوند متعال با اين فرمودهء خود بدان اشاره كرده است كه : * ( « أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ . » ) *
سنت مستفيض هم بدان تصريح دارد . مانند اخبار حوض كه بخشى از آن را بخارى در باب « الحوض » صحيح خود آورده است . از جمله مىگويد : اصحاب پس از پيامبر ( ص ) مرتد شدند و به گذشتهء تاريك خود ، بازگشتند و جز به تعداد انگشتان است ، احدى از آنان خلاصى نيافت . اين مطلب پيش از اين آمد و دوباره نيز خواهد آمد .
اما پندار وى مبنى بر اينكه اهل سنت على را بسيار دوست مىدارند ، چيزى جز ادعا نيست . اگر خداوند سبحان پردهء ضماير آنان را كنار زند ، خواهيد ديد كه آنان چگونه با زبان خويش چيزى مىگويند كه در دلهاى آنان نيست ، بلكه وجدان بر خلاف آن گواهى مىدهد ، اين قلمهاى آنان است كه وقتى آيات فضيلت على ( ع ) را مىخوانند ، چه مىكند ؟ و اين ارقام آنان است آن گاه كه نصوص امامتش را مىشنوند و اين هم از ولايت آنان در مورد سر سختترين بدخواهان دشمنان آن حضرت مثل معاويه و امثال او .
تودّ عدوّى ثم تزعم اننّى
صديقك ان الرأى عنك لعازب
دشمن مرا دوست مىدارى و گمان مىورزى كه من دوست توام . همانا كه اين نظر شگفت است .
16 - حديث : لا يحبّك الَّا مؤمن
و مصنّف - ضاعف اللَّه اجره - مىگويد :
در مسند احمد آمده كه پيامبر ( ص ) فرمود : « تو را دوست نمىدارد مگر مؤمن و تو را دشمن نمىدارد مگر منافق . » اين روايت در كتاب الجمع بين الصحيحين و كتاب الجمع بين الصحاح السته هم آمده است .
فضل مىگويد :
بدون شك ، اين حديث ، حديث صحيحى است و در يك روايت اين حديث از على