بلكه بايد با توجه به اقتضاى حديث مبنى بر شركت هارون با موسى در ( امر ) او ، و عموميت آن ، خلافت عامه را براى هارون ثابت دانست . جانشين ساختن على نيز از سوى پيامبر ( ص ) چنين است و خلافت عامه را براى او به ثبوت مىرساند .
برخى از احاديث ديگرى كه در اين مورد آمده ، نشان مىدهد كه جانشينى على به مورد فوق ، اختصاص ندارد . از جمله :
1 - حديثى كه به خواست خدا نقل خواهد شد و پيامبر در آن حديث ، هنگامى كه مىخواهد سبب حلال بودن آمدن على به مسجد در حال جنابت را بيان فرمايد به اين مسئله اشاره مىكند كه على نسبت به او مانند هارون نسبت به موسى ( ع ) است .
2 - در كنز العمال از ام سليم نقل مىكند كه پيامبر ( ص ) به او فرمود :
اى ام سليم ! گوشت على از گوشت من و خون او از خون من است و او نسبت به من مانند هارون است نسبت به موسى . ( 1 )
3 - در هيمن كتاب از ابن عباس نقل مىكند كه عمر گفت :
از بدگويى نسبت به على ، باز ايستيد . چرا كه از رسول خدا ( ص ) شنيدم سه خصلت براى على نقل فرمود كه اگر يكى از آن خصايل در من مىبود از آنچه آفتاب بر آن مىتابد برايم بهتر بود : من ، ابو بكر ، ابو عبيده و تنى چند از اصحاب رسول خدا ( ص ) جمع بوديم ، پيامبر خدا ( ص ) در حالى كه به على ( ع ) تكيه داده بود ، دست خويش را روى شانهء على زد و سپس فرمود : اى على ! تو نخستين كسى هستى كه ايمان آوردى و اسلام را پذيرفتى . سپس فرمود : تو نسبت به من ، مانند هارون نسبت به موسى هستى ، هر كس گمان كند مرا دوست دارد اما با تو دشمنى ورزد دروغ مىگويد . ( 2 )
4 - در همين كتاب از زيد بن اوفى در مورد جريان پيمان برادرى نقل مىكند : كه پيامبر ( ص ) فرمود :
سوگند به كسى كه مرا به حق برانگيخت ، تو را نگاه نداشتم مگر براى خودم و تو
هامش
( 1 ) . ج 6 ، ص 164 .
( 2 ) . همان ، ص 395 .