عصمت اهل بيت محسوب مىشود . آيهء شصت همين سوره نيز ، مؤيد مطلب فوق مىباشد . در آيهء مزبور مىفرمايد : * ( « إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ » ) * يعنى هر گاه شما را به ولايت على فراخواندند .
پس مراد از كلمهء « أنفس » در آيه همان معناى حقيقى كلمه ؛ يعنى جانهاى مردم است .
لذا نهى از كشتن اهل بيت كنايه از نهى از كشتن مردم مىباشد . چرا كه حفظ جان مردم مشروط به حفظ جان آنهاست و احتمال دارد كه لفظ « أنفس » به جاى نسبت دادن قتل نفس به اهل بيت ( ع ) مجازا آن را به مردم منسوب كرده است كما اينكه محتمل است كه لفظ « أنفس » مجازا به معناى مفرد استعمال شده باشد . به اين ترتيب كه كلمهء « أنفس » مجازا به اهل بيت ( ع ) اطلاق شده باشد و اين استعمال مجازى اشاره به آن دارد كه اهل بيت از لحاظ وجوب حفظ و مواظبت از سوى مردم به منزلهء « جان » يا نفس مىباشند ؛ زيرا زندگى ايشان از هر جهت - هم دنيوى و هم اخروى - زندگى مردم به شمار مىآيد .
امّا از جهت اخروى براى آنكه راهنما هستند و رستگارى هر شخص به آنان بستگى دارد و از جهت دنيوى نيز به خاطر آنكه حفظ نفوس مردم و سعادت و بركت ، توسط ايشان است . از اين رو سلمان فارسى - رضى اللَّه عنه - مىگويد : « اگر از على پيروى كنيد از بالاى سر و زير پايتان مىخوريد » .
اين احتمال وجود دارد كه لفظ « انفس » مجازا به معناى مفرد استعمال شده باشد ، به اين ترتيب كه مراد از « انفس » اهل بيت ( ع ) باشد و مراد از كشتن ، غصب خلافتشان باشد .
زيرا همانطور كه وجدان نيز حكم مىكند غصب خلافت منجر به كشته شدن مىگردد .
آيهء * ( « وَعَدَ الله الَّذِينَ آمَنُوا »
مصنّف - اعلى اللَّه مقامه - مىگويد :
هشتادم : آيهء شريفهء * ( « وَعَدَ الله الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَأَجْراً عَظِيماً » ) * ( 1 ) است .
هامش
( 1 ) . فتح / 29 .