يارانش پوشيده باشد . لذا اعزام ابو بكر از سوى پيامبر اكرم ( ص ) قطعا بر خلاف رسوم عربها نبوده است و عزل او و جايگزين نمودن على براى جلب توجّه مردم بوده است به برترى على ( ع ) و اينكه تنها آن حضرت از رسول خدا ( ص ) محسوب مىشود نه ديگران .
اين اقدام براى آن بود كه به مردم بفهماند ابو بكر شايسته آن نيست كه به جاى رسول اكرم ( ص ) اين مأموريت را انجام دهد ، تا چه رسد به اينكه بخواهد رهبرى جامعه را پس از رسول اكرم ( ص ) عهده دار گردد . و اگر رسول خدا ( ص ) از ابتدا على را مىفرستاد ، اين نكته براى مردم روشن نمىشد . بعلاوه ، ضمير موجود در روايت كه مىگويد « هو على » يعنى او على مىباشد - به اذان يا مؤذن كه از جمله استفاده مىشود برمىگردد .
امّا شاهد بر اينكه مرجع ضمير ، اذان مىباشد روايتى است كه در الدر المنثور از ابن ابى حاتم با ذكر سند از حكيم بن حميد نقل مىكند :
على بن حسين ( ع ) به من گفت : على ( ع ) در كتاب خدا ، نامى دارد ولى مردم آن را نمىدانند . پرسيدم : آن نام چيست ؟ فرمود : آيا اين سخن خداى تعالى را در قرآن نشنيده اى : * ( « وَأَذانٌ مِنَ الله وَرَسُولِه إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الأَكْبَرِ » ) * به خدا سوگند ! او ( على ) ، اذان است » .
در اينجا گفتنى است كه ناميده شدن على ( ع ) از سوى خدا در كتاب بزرگش به اين نام ، دليل بر شرافت جايگاه او و بزرگى مقام وى مىباشد . پس كسى كه صلاحيت ابلاغ آيات سورهء برائت را به مردم نداشته است قابل قياس با آن حضرت نمىباشد .
آيهء * ( « طُوبى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ »
مصنّف - نيّر اللَّه حجّته - مىگويد :
هفتادم : آيهء شريفهء * ( « طُوبى لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ » ) * ( 1 ) است .
هامش
( 1 ) . رعد / 31 .