تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دلائل الصدق لنهج الحق ( فارسي ) — صفحة 245

مساهمون:

ص٢٤٥
آيهء * ( « إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ » مصنّف - اعلى اللَّه درجته - مىگويد : شصتم : آيهء شريفهء * ( « إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ » ) * ( 1 ) است . يعنى هنگامى كه دعوت كرد شما را به ولايت على بن ابى طالب . فضل مىگويد : اين مطلب در تفاسير وجود ندارد . بر فرض صحّت دلالت بر مقصود ندارد . من مىگويم : اين حديث نيز در كشف الغمه از ابن مردويه نقل شده است . مراد از ولايت ، يا امامت است كما اينكه در چنين مواردى به همين معناست و يا به معناى محبّت است . هر كدام از دو احتمال كه درست باشد مدّعاى ما ثابت مىشود . احتمال اوّل كه نياز به توضيح ندارد و امّا احتمال دوّم به خاطر آنكه خدا و رسول اكرم ( ص ) به محبّت شخص على ( ع ) و حيات شمردن اين محبّت براى مردم ، دليل آن است كه على داراى مقامى بالاتر از مقامهاى تمام مردم است كه آن مقام و منزلت يا امامت است كه مطلوب ماست و يا افضليت است كه آن نيز مستلزم امامت مىباشد . آيهء * ( « فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ » مصنّف - اعلى اللَّه درجته - مىگويد : شصت و يكم : آيهء شريفهء * ( « فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ » ) * ( 2 ) است كه مقصود على ( ع ) است . من مىگويم : اين آيه از نسخهء فضل افتاده است و لذا به آن پاسخ نداده است و مىگويد : « وى اوّل - شصت و يكم - را ذكر نكرده است . مثل اينكه در شمارش هم اشتباه مىكند . » در حالى
هامش
( 1 ) . انفال / 24 . ( 2 ) . قمر / 55 .